Shloka 41
Bhaṅgāśvanopākhyāna — On comparative affection in strī–puruṣa union (भङ्गाश्वनोपाख्यानम्)
इन्द्रं दृष्टवा तु राजर्षि: पादयो: शिरसा गत: । प्रसीद त्रिदशश्रेष्ठ पुत्रकामेन स क्रतुः
indraṃ dṛṣṭvā tu rājarṣiḥ pādayoḥ śirasā gataḥ | prasīda tridaśaśreṣṭha putrakāmena sa kratuḥ ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်– အင်ဒြာကို မြင်လျှင် ရာဇဣသီသည် အင်ဒြာ၏ ခြေတော်ရင်းသို့ ခေါင်းချ၍ ပျပ်ဝပ်ကန်တော့하였다။ သားတော်ကို လိုလားသော ယဇ္ဉပြုသူ (ကရတု) သည် «သုံးဆယ်သုံးပါးသော နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးသော အရှင်၊ ကျေးဇူးပြုပါ» ဟု တောင်းပန်하였다။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse underscores dharmic humility and proper reverence: even a powerful rājarṣi seeks legitimate aims (like progeny) through respectful supplication and ritual merit, recognizing that outcomes depend on divine favor rather than entitlement.
A royal sage, identified as the sacrificer Kratu (or a sacrificer), meets Indra, bows at his feet, and requests Indra’s grace because he desires a son.