Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 71
Adhyāya 119: Vyāsa–Kīṭa-saṃvāda
Tapas-bala and karmic ascent across yoni
इमं धर्मममांसादं यश्चरेच्छावयीत वा । अपि चेत् सुदुराचारो न जातु निरयं व्रजेत्
imaṃ dharmam amāṃsādaṃ yaś carec chāvayīta vā | api cet sudurācāro na jātu nirayaṃ vrajet ||
ဘီရှ္မက မိန့်တော်မူသည်– «အသားမစားခြင်းဟူသော ဓမ္မကို ကိုယ်တိုင်ကျင့်သူ၊ သို့မဟုတ် အခြားသူတို့အား သင်ကြားစေ၍ ကြားနာစေသူသည်—အကျင့်ဆိုးလွန်စွာရှိခဲ့သော်လည်း—နတ်ဆိုးနယ် (နရက) သို့ မကျရောက်တတ်။ ထိုသို့ ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် ဖြန့်ဝေခြင်းသည် ဤနေရာ၌ အင်အားကြီးသော သီလသန့်စင်မှုအဖြစ် ချီးမြှောက်ထားသည်။»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Abstaining from meat (amāṃsāda) is presented as a highly meritorious ethical discipline; practicing it—or promoting it so others hear and adopt it—has such purifying force that it is said to prevent a fall into hell even for someone otherwise very immoral.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma is instructing Yudhiṣṭhira on dharma. Here he emphasizes a specific moral observance—renouncing meat—and underscores both personal practice and the merit of teaching it to others.