Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 46
Adhyāya 119: Vyāsa–Kīṭa-saṃvāda
Tapas-bala and karmic ascent across yoni
इदमन्यत्तु वक्ष्यामि प्रमाणं विधिनिर्मितम् । पुराणमृषिभिर्जुष्टं वेदेषु परिनिष्ठितम्
idam anyat tu vakṣyāmi pramāṇaṁ vidhinirmitam | purāṇam ṛṣibhir juṣṭaṁ vedeṣu pariniṣṭhitam ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်— «ယခု ဤအကြောင်းအရာ၌ အာဏာရှိသော သက်သေတစ်ရပ်ကို ထပ်မံဖော်ပြမည်။ ထိုသက်သေသည် ပုရာဏသဘောရှိသော ရှေးဟောင်းသင်ခန်းစာတစ်ရပ်ဖြစ်၍ ဖန်ဆင်းရှင် ဘြဟ္မာက သင့်တော်သော စည်းကမ်းအတိုင်း တည်ထောင်ထားသည်။ ရှင်တော်များ (ရိရှီများ) က ချစ်မြတ်နိုးကာ ထိန်းသိမ်းထားပြီး ဝေဒများအတွင်း၌လည်း ခိုင်မာစွာ အခြေတည်နေသည်»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma frames his next instruction as a pramāṇa—an authoritative validation—rooted in ancient tradition, endorsed by ṛṣis, and ultimately grounded in the Vedas, emphasizing that dharma should be supported by recognized scriptural and sage-backed authority.
In the Anuśāsana discourse, Bhīṣma signals a transition: he is about to present an additional supporting authority for his teaching, citing an ancient, Brahmā-ordained tradition that the sages have upheld and that stands established within the Vedic corpus.