Shloka 2
मांसभक्षण-दोषाः तथा अहिंसाया माहात्म्यम् | Faults of Meat-Consumption and the Supremacy of Ahiṃsā
युधिष्ठिरने पूछा--भगवन्! अहिंसा, वेदोक्त कर्म, ध्यान, इन्द्रिय-संयम, तपस्या और गुरु-शुश्रूषा--इनमेंसे कौन-सा कर्म मनुष्यका (विशेष) कल्याण कर सकता है ।।
Yudhiṣṭhira uvāca—Bhagavan! ahiṃsā, vedokta-karma, dhyāna, indriya-saṃyama, tapasyā ca guru-śuśrūṣā—eteṣāṃ madhye kaḥ karma manuṣyasya (viśeṣataḥ) kalyāṇaṃ kartum arhati? || Bṛhaspatir uvāca—sarvāṇy etāni dharmyāṇi pṛthag-dvārāṇi sarvaśaḥ; śṛṇu saṃkīrtyamānāni ṣaḍ eva, bharatarṣabha. ||
ယုဓိဋ္ဌိရက မေးလျှောက်သည်— «ဘုရားရှင်၊ အဟിംသာ၊ ဝေဒညွှန်ကြားသော တာဝန်များ၊ ဓ്യာန၊ အင်ဒြိယထိန်းချုပ်မှု၊ တပဿ၊ နှင့် ဆရာဝန်ဆောင်မှု—ဤတို့အနက် မည်သည့်ကျင့်စဉ်က လူတစ်ယောက်အား ထူးခြားသော ကောင်းကျိုးကို ပေးနိုင်ပါသနည်း။» ဘృဟஸပတိက ပြန်လည်ဆိုသည်— «ဤအားလုံးသည် ဓမ္မနှင့်ညီသော အရာများဖြစ်၍ တစ်ခုချင်းစီသည် ဓမ္မသို့ ဝင်ရာ တံခါးကွဲကွဲတစ်ခုစီ ဖြစ်သည်။ ဗာရတတို့အနက် နွားထီးကဲ့သို့ အထွတ်အထိပ်သောသူよ၊ ငါဖော်ပြမည့် ဤခြောက်ပါးကို နားထောင်လော့။»
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Bṛhaspati teaches that multiple disciplines—non-violence, scriptural duty, meditation, sense-control, austerity, and service to the teacher—are all legitimate and righteous avenues to dharma and human welfare; they are not mutually exclusive but distinct ‘gateways’ leading toward the good.
In the Anuśāsana Parva’s instructional setting, Yudhiṣṭhira seeks guidance on which single practice most benefits a person. Bṛhaspati responds by reframing the question: rather than one exclusive best, these six are each dharmic paths, and he is about to enumerate and explain them.