Shloka 5
Anuśāsana-parva Adhyāya 112: Dharma as the sole companion; karmic witnesses; rebirth sequences
Bṛhaspati–Yudhiṣṭhira Saṃvāda
निर्ममा निरहंकारा निर्दधन्धा निष्परिग्रहा: | शुचयस्तीर्थभूतास्ते ये भैक्ष्यमुपभुज्जते
bhīṣma uvāca | nirmamā nirahaṅkārā nirdvandvā niṣparigrahāḥ | śucayas tīrthabhūtās te ye bhaikṣyam upabhuñjate ||
ဘိဿမက ပြောသည်– ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ် (မမတာ) နှင့် အတ္တ (အဟံကာရ) ကင်း၍ ဆန့်ကျင်ဘက်အတွဲများကို ကျော်လွန်ပြီး စုဆောင်းသိုလှောင်ခြင်း၊ ပစ္စည်းပိုင်ဆိုင်မှုအပေါ် ချိတ်ဆက်မှုမရှိသူများ—အလှူခံစား၍ အသက်မွေးသူ စိတ်နှလုံးသန့်ရှင်းသောသူတော်ကောင်းတို့သည် ကိုယ်တိုင်ပင် တီရ္ထ (ဘုရားဖူးသန့်ရှင်းရာ) တို့နှင့်တူ၏။ သူတို့၏နေထိုင်ပုံသည် ထိန်းချုပ်မှု၊ နှိမ့်ချမှုနှင့် ဓမ္မကို သက်ရှိသင်ခန်းစာအဖြစ် ပြသသည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A truly holy person is defined not by external rites but by inner freedom: absence of possessiveness and ego, equanimity beyond dualities, and non-accumulation. Such a person, living simply on alms, becomes ‘tīrtha-like’—a source of purification and moral inspiration for others.
In Bhishma’s instruction on dharma (Anushasana Parva), he describes the marks of purified ascetics and virtuous renouncers. He elevates their disciplined, non-possessive life as itself a sacred presence, comparable to a pilgrimage-site.