Shloka 33
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
सदा द्वादशमासान् वै जुह्मानो जातवेदसम् | सरस्वती गोपयानो ब्रह्मचर्य समाचरन्
bhīṣma uvāca | sadā dvādaśa-māsān vai juhmāno jātavedasam | sarasvatīṁ gopayāno brahmacaryaṁ samācaran |
ဘီရှ္မက မိန့်တော်မူသည်– ဆယ့်နှစ်လပြည့်တစ်နှစ်လုံး အဂ္နိ ဇာတဝေဒသ (Jātavedas) သို့ အမြဲတမ်း ဟောမအပူဇော်ပြု၍၊ စကားကို ထိန်းချုပ်ကာ၊ ဗြဟ္မစရိယကို ကျင့်သုံးပြီး၊ ပန်းကုံး၊ စန္ဒကူးလိမ်းပျစ်၊ ပျားရည်နှင့် အသားကို အစဉ်အမြဲ စွန့်လွှတ်သူသည် မရုတ်တို့၏ လောကနှင့် အိန္ဒြ၏ လောကသို့ ရောက်၏။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Sustained ritual discipline (daily fire-offerings), control of speech, and strict brahmacarya—supported by renunciation of sensual/ritual luxuries—are presented as powerful dharmic practices that generate merit leading to exalted heavenly attainments (Marut-world and Indra’s world).
In Bhishma’s instruction on dharma, he describes a specific year-long regimen of sacrifice and self-control and states its फल (result): the practitioner gains access to the celestial realms associated with the Maruts and Indra.