Shloka 130
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
स्वयंप्रभाभिनरिीभिर्विमानस्थो महीयते
svayaṃprabhābhinārībhiḥ vimānastho mahīyate | nānāmadhurabhāṣābhiḥ nānārātibhir eva ca ||
ဘီရှ္မက ဆိုသည်– «ကောင်းကင်ဘုံ၏ ရထားတော် (ဝိမာန) ပေါ်၌ ထိုင်နေစဉ်၊ ကိုယ်ပိုင်တောက်ပမှုဖြင့် လင်းလက်သော ဒေဝီယ မိန်းမပျိုများက သူ့ကို ဂုဏ်ပြုကြ၏။ သူတို့သည် မျိုးစုံသော ချိုမြိန်သည့် စကားပြောပုံများနှင့် အမျိုးမျိုးသော ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် သူ့ကို အလှဆင်ကာ အနီးကပ်ပြုစုကြပြီး—ကောင်းမှုကုသိုလ်၏ အကျိုးအဖြစ် ဆိုကြသော နူးညံ့သိမ်မွေ့သည့် အပျော်အပါးများကို ဖော်ညွှန်းသည်»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the traditional idea of karma-phala: meritorious conduct is portrayed as yielding honor and refined enjoyments in higher realms, symbolized by a celestial vimāna and radiant attendants.
Bhīṣma describes a person (previously discussed in the chapter) being exalted in a heavenly vimāna, attended and honored by self-radiant divine maidens who charm him with sweet speech and varied pleasures.