Shloka 119
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
भोगवांस्तेजसा भाति सहस्रांशुरिवामल: । सुकुमार्यश्न नार्यस्तं रममाणा: सुवर्चस:
bhogavāṁs tejasā bhāti sahasrāṁśur ivāmalaḥ | sukumāryaś ca nāryas taṁ ramamāṇāḥ suvarcasaḥ | sarvakāmagame divye kalpāyutaśataṁ samāḥ ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်— အပျော်အပါးတို့ဖြင့် ပြည့်စုံသူသည် မိမိ၏ တေဇောဖြင့် အပြစ်ကင်းသန့်ရှင်းသော ထောင်ရောင်ခြည်နေကဲ့သို့ တောက်ပ၏။ နူးညံ့၍ ရောင်ပြန်လှပသော မိန်းမများသည် သူနှင့်အတူ ပျော်မြူးကြပြီး၊ ဆန္ဒအားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သော နေကဲ့သို့ တောက်ပသည့် ဒေဝဗိမာန်(ကောင်းကင်ယာဉ်)ပေါ်တွင် သူနှင့်အတူ ထိုင်ကာ ကလ္ပသိန်းပေါင်းများစွာတိုင်အောင် ပျော်ရွှင်စွာ အပန်းဖြေစေကြ၏။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse presents the karmic fruit of dharmic merit as luminous, refined enjoyment in a celestial setting. It implicitly distinguishes such reward (bhoga) from the highest goal, reminding the listener that pleasure is a consequence of merit but not necessarily liberation beyond desire.
Bhishma describes a meritorious person in the afterlife: he shines like the spotless sun and is accompanied by radiant maidens while traveling in a divine, wish-fulfilling vimana, enjoying prolonged celestial delight measured in vast cosmic time (kalpas).