Shloka 11636
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
युगकल्पसहस्राणि त्रीण्यावसति वै सुखम् । वहाँ उसे अमृतका आहार प्राप्त होता है तथा वह तृष्णारहित हो वहाँ रहकर आनन्द भोगता है। राजन! वह दिव्यरूपधारी पुरुष राजर्षियोंद्वारा वर्णित देवर्षियोंके चरित्रका श्रवण-मनन करता है और श्रेष्ठ विमानपर आरूढ़ हो मनोरम सुन्दरियोंके साथ मदोन्मत्तभावसे रमण करता हुआ तीन हजार युगों एवं कल्पोंतक वहाँ सुखपूर्वक निवास करता है
yugakalpasahasrāṇi trīṇy āvasati vai sukham |
ဘိဿမက ပြောသည်— ယုဂနှင့် ကလ္ပတို့၏ စက်ဝန်း သုံးထောင်တိုင်တိုင် သူသည် ထိုနေရာ၌ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်၏။ ထိုလောက၌ အမృతကဲ့သို့သော အာဟာရကို ရရှိကာ ရေငတ်ခြင်းနှင့် တဏှာကင်းလွတ်၍ သုခကို ခံစား၏။ အို မင်းကြီး၊ တောက်ပသော တိဗ္ဗရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသူသည် ရာဇရိရှိတို့ ဖော်ပြထားသော ဒေဝရိရှိတို့၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိကို နားထောင်၍ ဆင်ခြင်၏။ ထို့ပြင် အထူးကောင်းမွန်သော ကောင်းကင်ယာဉ်ပေါ် တက်စီးကာ လှပသော မိန်းမပျိုများနှင့် မူးယစ်သကဲ့သို့ ရမဏီယစွာ ကစားပျော်ပါးလျက် ယုဂနှင့် ကလ္ပ သုံးထောင်တိုင်တိုင် ထိုနေရာ၌ သုခဖြင့် နေထိုင်၏။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage emphasizes karmaphala: righteous merit can yield prolonged heavenly enjoyment, characterized by abundance (nectar-like sustenance) and the absence of craving. It also highlights śravaṇa and manana—listening to and reflecting on the exemplary lives of sages—as a sustaining, elevating practice even in exalted states.
Bhishma describes to the king the posthumous condition of a meritorious person: he attains a divine form, lives for an immense duration (three thousand yugas and kalpas) in a celestial realm, rides a splendid vimana, enjoys the company of beautiful maidens, and engages in hearing and contemplating the deeds of devarishis as recounted by royal sages.