Shloka 7
Gautama–Śakra Saṃvāda: Karma, Loka-bheda, and the Restoration of the Elephant
द्वियमाणं तु तं दृष्टवा गौतम: संशिततव्रत: । अभ्यभाषत राजानं धृतराष्ट्र महातपा:
dviyamāṇaṃ tu taṃ dṛṣṭvā gautamaḥ saṃśitavrataḥ | abhyabhāṣata rājānaṃ dhṛtarāṣṭra mahātapāḥ ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်– «ထိုသူကို ဒုက္ခရောက်၍ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ဝတ်တရားကို တင်းကျပ်စွာ ထိန်းသိမ်းသော မဟာတပသီ ဂေါတမသည် ဓြိတရာရှ္ဋ္ရ မင်းကို မိန့်ခွန်းပြော하였다»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames ethical instruction as timely counsel: when a ruler is shaken by doubt or sorrow, a disciplined sage should speak to restore steadiness and reorient him toward dharma and responsible kingship.
Bhīṣma narrates that the ascetic Gautama notices Dhṛtarāṣṭra in a troubled, wavering state and then directly addresses him, setting up a didactic speech meant to guide the king.