Shloka 25
Gautama–Śakra Saṃvāda: Karma, Loka-bheda, and the Restoration of the Elephant
गौतम उवाच यत्रोत्तरा: कुरवो भांति रम्या देवै: सार्थ मोदमाना नरेन्द्र । यत्राग्नियौनाश्ष॒ वसंति लोका अब्योनय: पर्वतयोनयश्नल
gautama uvāca | yatrottarāḥ kuravo bhānti ramyā devaiḥ sārthaṃ modamānā narendra | yatrāgni-yonāś ca vasanti lokā ab-yonayaḥ parvata-yonayaś ca ||
ဂေါတမက ပြောသည်– «အို မင်းကြီး၊ မြောက်ကူရုတို့သည် သာယာလှပသော အလှတရားဖြင့် တောက်ပကာ နတ်တို့နှင့်အတူ ပျော်မြူးနေသော ဒေသတစ်ခုရှိသည်။ ထိုနေရာတွင် အံ့ဖွယ်သတ္တဝါများ နေထိုင်ကြသည်—အချို့သည် မီးမှ မွေးဖွားလာကြ၍၊ အချို့သည် ရေမှ၊ အချို့သည် တောင်မှ မွေးဖွားလာကြသည်။ ငါသည် ထိုပြည်သို့ သွားရောက်ပြီး—အင်ဒြာက ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံစေသော မိုးကို ရွာသွန်းပေးရာ၊ မိန်းမတို့သည် မိမိဆန္ဒအတိုင်း လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်ရာ၊ မိန်းမနှင့် ယောက်ျားအကြား မနာလိုမှု လုံးဝမရှိရာ—ထိုအခါ ငါ၏ ဆင်ကို မင်းထံမှ ပြန်လည်ယူမည်»။
गौतम उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the moral force of a sage’s vow and the principle of rightful restitution: Gautama sets a clear condition for reclaiming what is his, while also contrasting ordinary human society with an ideal realm marked by abundance and the absence of jealousy—implying that ethical harmony is a higher good than mere enjoyment.
Gautama addresses a king and describes the wondrous land of Uttara-Kuru, where divine-like beings live and all desires are fulfilled under Indra’s beneficence. He declares that after going there, he will return to take back his elephant—framing his claim as a firm, time-bound resolve.