Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 9
ब्रह्मस्वहरण-निषेधः — Prohibition of Appropriating Brahmin Property
Brahmasva
अहं तत्रावसं राजन ब्रह्मचारी जितेन्द्रिय: । तासां मे रजसा ध्वस्तं भैक्षमासीन्नराधिप
ahaṁ tatrāvasaṁ rājan brahmacārī jitendriyaḥ | tāsāṁ me rajasā dhvastaṁ bhaikṣam āsīn narādhipa ||
စဏ္ဍာလက ပြော၏— «အို မင်းကြီး၊ ငါသည် ထိုရွာ၌ ဗြဟ္မစရိယကို ထိန်းသိမ်း၍ အင်္ဒြိယများကို ချုပ်တည်းကာ နေထိုင်ခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် လူတို့၏ အရှင်မင်းတော်၊ ထိုနွားများက ထူထောင်သော ဖုန်မှုန့်ကြောင့် ငါ၏ ဆွမ်းစာ (ဘိက္ခာအစာ) သည် အညစ်အကြေးဝင်၍ မသန့်စင်သွားခဲ့သည်»။
चाण्डाल उवाच
Educational Q&A
Even sincere ascetic discipline (brahmacarya, sense-control) can be tested by external circumstances; the passage foregrounds the ethical tension between inner purity and socially/ritually defined notions of defilement.
A Caṇḍāla recounts to a king that he lived in the same place as a self-controlled brahmacārī, but on one occasion his begged food became contaminated by dust (associated with the cows), setting up a discussion about impurity and dharma.