Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 101
ब्रह्मस्वहरण-निषेधः — Prohibition of Appropriating Brahmin Property
Brahmasva
इति श्रीमहा भारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि राजन्यचाण्डालसंवादो नामैकोत्तरशततमो< ध्याय:
iti śrīmahābhārate anuśāsanaparvaṇi dānadharmaparvaṇi rājanya-cāṇḍāla-saṃvādo nāma ekottaraśatatamo 'dhyāyaḥ |
ဤသို့ဖြင့် သီရိမဟာဘာရတ၌ အနုသာသနပရဝ၌၊ ဒါနဓမ္မပရဝ (လှူဒါန်းခြင်း၏ ဓမ္မ) အခန်းအတွင်းရှိ «ခတ္တရိယ (ရာဇည) နှင့် စဏ္ဍာလ တို့၏ ဆွေးနွေးခန်း» ဟူသော အခန်း (၁၀၁) သည် ပြီးဆုံးလေ၏။ ဤအဆုံးသတ်စာတမ်းသည် အကျင့်သီလနှင့် စေတနာလှူဒါန်းမှုတို့ကို လူမှုရေးနှင့် သီလဓမ္မရေးရာ အပြန်အလှန်မေးမြန်းချက်တစ်ရပ်ဖြင့် ချဲ့ထွင်စဉ်းစားစေသော သင်ခန်းစာပိုင်းတစ်ပိုင်း ပြီးဆုံးကြောင်းကို မှတ်သားပြုလေသည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
This verse is a colophon rather than a doctrinal statement: it signals that the instructional dialogue on dāna-dharma (the ethics of giving) between a Kṣatriya and a Cāṇḍāla has concluded, framing the preceding discussion as authoritative guidance within Bhīṣma’s teachings.
Bhīṣma’s discourse reaches the end of a chapter. The text formally closes Adhyāya 101 of the dāna-dharma section, identifying the completed unit as the “Rājanya–Cāṇḍāla dialogue.”