Shloka 67
उपदेशदोषप्रसङ्गः (Upadeśa-doṣa-prasaṅgaḥ) — The Risk of Misapplied Counsel
एवं प्राप्तो महत्कृच्छुमृषि: सन्नपसत्तम । ब्राह्मणेन न वक्तव्यं तस्माद् वर्णावरे जने
evaṁ prāpto mahatkṛcchum ṛṣiḥ sann apasattama | brāhmaṇena na vaktavyaṁ tasmād varṇāvare jane, nūpaśiromaṇe ||
ဘီရှ္မက မိန့်တော်မူသည်— «ထို့ကြောင့် ထိုရသီသည် သီလသမာဓိပြည့်စုံသူဖြစ်သော်လည်း အလွန်ပြင်းထန်သောဒုက္ခအခက်အခဲထဲသို့ ကျရောက်သွား၏။ ထို့ကြောင့် အို မင်းတို့၏မုဒိတမဏိ၊ ဗြာဟ္မဏသည် အောက်တန်းဝဏ္ဏရှိသူအား သင်ကြားဆုံးမခြင်း မပြုသင့်»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma draws a normative rule from an example: instruction (upadeśa) should be given with discernment about the recipient; he states that a brāhmaṇa ought not to teach a person deemed of lower varṇa, because such teaching previously led a sage into grave trouble.
Bhīṣma is concluding an illustrative episode: an unnamed sage, despite being righteous, suffered severe hardship after giving counsel to a śūdra. Using that outcome as a caution, he advises the king (addressed as nūpaśiromaṇi) about restrictions on whom a brāhmaṇa should instruct.