Shloka 57
उपदेशदोषप्रसङ्गः (Upadeśa-doṣa-prasaṅgaḥ) — The Risk of Misapplied Counsel
बृस््यां दर्भेषु हव्ये च कव्ये च मुनिसत्तम । एतेन कर्मदोषेण पुरोधास्त्वमजायथा:
bṛsyāṃ darbheṣu havye ca kavye ca munisattama | etena karmadoṣeṇa purodhās tvam ajāyathāḥ ||
အို မုနိတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသောသူရေ၊ သင်သည် ငါ့အား သန့်ရှင်းသော အာသန (ထိုင်ခုံ) နှင့် ဒರ್ಭမြက် (darbha) ကို စည်းကမ်းတကျ ကိုင်တွယ်ပုံ၊ ထို့ပြင် ဟဗျ (havya) — နတ်တို့ထံ ဆက်ကပ်သော အဟုတိနှင့် ကဗျ (kavya) — ဘိုးဘွားပိတೃတို့ထံ ဆက်ကပ်သော ပူဇော်ပွဲကို မည်သို့ ဆက်ကပ်ရမည်ကို သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ထိုပူဇော်ကမ္မ၏ ချို့ယွင်းချက်ကြောင့်ပင် ဤဘဝ၌ သင်သည် ပုရောဟိတ် (အိမ်ထောင်ပူဇော်ဆရာ) အဖြစ် မွေးဖွားလာရသည်။
पुरोहित उवाच
Educational Q&A
Ritual knowledge and priestly function are tied to karma: even one who teaches correct procedure regarding sacred implements and offerings may, due to a defect in ritual action (karmadoṣa), experience a particular birth and social role. The verse underscores ethical seriousness and accountability in sacrificial conduct.
The speaker (the purohita) addresses a revered sage, recalling earlier instruction on arranging darbha grass and making havya and kavya offerings. He then states that because of a fault connected with those ritual acts, the sage has taken birth in this life as a household priest.