Shloka 21
पुरा स्त्री मां समभ्यागाच्छान्तनो भूतये तव । त्वामाव्रजेद् यदि रह: सा पुत्र वरवर्णिनी,'शान्तनो! पूर्वकालमें मेरे समीप एक दिव्य नारी आयी थी। उसका आगमन तुम्हारे कल्याणके लिये ही हुआ था। बेटा! यदि वह सुन्दरी कभी एकान्तमें तुम्हारे पास आवे, तुम्हारे प्रति कामभावसे युक्त हो और तुमसे पुत्र पानेकी इच्छा रखती हो, तो तुम उत्तम रूपसे सुशोभित उस दिव्य नारीसे “अंगने! तुम कौन हो? किसकी पुत्री हो? इत्यादि प्रश्न न करना
purā strī māṁ samabhyāgāc chāntano bhūtaye tava | tvām āvrajed yadi rahaḥ sā putra varavarṇinī ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်။ «အို သာန္တနု၊ ယခင်က ငါ့ထံသို့ မိန်းမတစ်ဦး လာခဲ့ဖူးသည်—သူမ၏ လာရောက်မှုသည် သင်၏ ကောင်းကျိုးအတွက် ဖြစ်၏။ သားရေ၊ အကယ်၍ အရောင်အဆင်းလှပသော ထိုမိန်းမသည် တစ်နေ့တွင် သင်ထံသို့ တိတ်တဆိတ် လာရောက်ကာ သင်အပေါ် ကာမစိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်၍ သင်ထံမှ သားကို ရလိုကြောင်း ဆန္ဒရှိလျှင်၊ ထိုတောက်ပသော ဒေဝီမိန်းမအား ‘မင်းက ဘယ်သူလဲ၊ ဘယ်သူ့သမီးလဲ’ စသည့် မေးခွန်းများ မမေးရ» ဟု။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage frames a dharmic caution about accepting a destined encounter without intrusive questioning: when an event is presented as for one’s welfare and tied to lineage, the instruction is to restrain curiosity and comply with the prescribed conduct, prioritizing the larger good (bhūti) over personal interrogation.
A narrator reports an earlier warning given to King Śāntanu: a radiant, divine woman may come to him privately seeking a son; if she does, he is instructed not to ask her identity or parentage, implying a fated union connected to the continuation of the royal line.