Shloka 14
Vyāsa’s Arrival at Janamejaya’s Sarpasatra; Commissioning of Vaiśaṃpāyana’s Recital (व्यासागमनम्)
एतच्छुत्वा तु वचनं वासुकि: पन्नगोत्तम: । प्रादान्माममरप्रख्य तव पित्रे महात्मने
etac chrutvā tu vacanaṃ vāsukiḥ pannagottamaḥ | prādān mām amaraprakhya tava pitre mahātmane ||
အာစတီကက ပြောသည်– «ဤစကားကို ကြားသော် နဂါးတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဝါဆုကီသည်၊ အမရတို့ကဲ့သို့ တောက်ပသော သားရေ၊ သင်၏ မဟာသတ္တိရှိသော ဖခင်ထံ ငါ့ကို အပ်နှံခဲ့သည်။ ဤအန္တရာယ် မရောက်မီကတည်းက ဤရည်ရွယ်ချက်အတွက်ပင် ငါ့အိမ်ထောင်ရေးကို စီစဉ်ထားခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် မဟာရိရှီတို့၏ ကောင်းချီးဖြင့် ငါ့ဝမ်းမှ သင် မွေးဖွားလာခဲ့သည်။ ယခုကား ဇနမေဇယ၏ နဂါးယဇ်ပူဇော်ပွဲအတွက် ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားသော အချိန် ရောက်လာပြီ၊ ထိုယဇ်တွင် နဂါးတို့သည် မီးထဲ၌ မပြတ်မလပ် လောင်ကျွမ်းနေကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့အတွက် ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် သင်သည် ကယ်တင်ခြင်းကို ဖြစ်စေရမည်။ ငါ့ညီကိုလည်း ထိုကြောက်မက်ဖွယ် မီးလောင်ရာမှ ကယ်တင်ပါ။ သင်၏ ပညာရှိသော ဖခင်ကို ငါ အပ်နှံခံရသည့် ရည်ရွယ်ချက်သည် အလဟသ မဖြစ်သင့်။ သားရေ—ဤကပ်ဘေးမှ နဂါးတို့ကို ကယ်ရန် သင် မည်သို့ကို မှန်ကန်သော လမ်းဟု ထင်သနည်း»
आस्तीक उवाच
Educational Q&A
Purposeful action aligned with dharma: one’s birth, relationships, and abilities can carry an ethical responsibility—here, the duty to protect beings from unjust destruction and to ensure that a divinely intended purpose is fulfilled rather than wasted.
Āstīka’s mother explains that Vāsuki entrusted her to the sage Jaratkāru so that a son (Āstīka) would be born to avert the impending catastrophe of Janamejaya’s serpent-sacrifice. Now that the sacrifice is underway and serpents are burning, she urges Āstīka to act immediately and save the nāgas, including her brother.