Shloka 13
Āstīka-stuti at Janamejaya’s Sacrifice (आस्तीकस्तुतिः / यज्ञप्रशंसा)
स चापि मुनिशार्दूल: प्रेषषामास ते पितु: । शिष्यं गौरमुखं नाम शीलवन्तं गुणान्वितम्,तब मुनिश्रेष्ठ शमीकने तुम्हारे पिताके पास अपने शिष्य गौरमुखको भेजा, जो सुशील और गुणवान् था। उसने विश्राम कर लेनेपर राजासे सब बातें बतायीं और महर्षिका संदेश इस प्रकार सुनाया--“'भूपाल! मेरे पुत्रने तुम्हें शाप दे दिया है; अतः सावधान हो जाओ
sa cāpi muniśārdūlaḥ preṣayāmāsa te pituḥ | śiṣyaṃ gauramukhaṃ nāma śīlavantaṃ guṇānvitam ||
ထို မုနိရှာဒ္ဓူလ (ရဟန်းတို့အတွင်း ကျား) သမိက မဟာမုနိသည် သင်၏ အဖထံသို့ ဂေါရမုခ ဟူသော တပည့်ကို စေလွှတ်하였다။ သူသည် အကျင့်သီလကောင်း၍ ဂုဏ်သတ္တိပြည့်စုံသူဖြစ်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ဇာတ်ကြောင်းတွင် ထိုသံတမန်က တပဿာ၏ သတိပေးစကားကို ပို့ဆောင်သည်– မင်းသည် မုနိ၏ သားက ကျိန်စာချထားသဖြင့် ထိန်းသိမ်း၍ သတိရှိစွာ နေထိုင်ရမည်ဟု။
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that moral lapses—especially disrespect toward ascetics and brahmins—carry serious consequences. It also highlights responsible communication: the sage sends a virtuous disciple to warn the king, implying that power must be tempered by humility and prompt ethical correction.
Śamīka (described as an eminent sage) sends his disciple Gauramukha to King Parīkṣit (Janamejaya’s father). The disciple serves as a messenger to inform the king about the curse pronounced by the sage’s son and to caution him to be vigilant.