Shloka 10
Jaratkāru’s Marital Compact and Departure (जरत्कारु–जरत्कारुणी संवादः)
अड्कुरं कृतवांस्तत्र ततः पर्णद्वयान्वितम् । पलाशिनं शाखिनं च तथा विटपिनं पुन:,पहले उन्होंने उसमेंसे अंकुर निकाला, फिर उसे दो पत्तेका कर दिया। इसी प्रकार क्रमश: पल्लव, शाखा और प्रशाखाओंसे युक्त उस महान् वृक्षको पुनः पूर्ववत् खड़ा कर दिया
aṅkuraṃ kṛtavāṃs tatra tataḥ parṇadvayānvitam | palāśinaṃ śākhinaṃ ca tathā viṭapinaṃ punaḥ ||
ကာရှျပက မိန့်သည်– “ထိုနေရာ၌ ငါသည် အညွန့်သစ်ကို ပေါ်ထွန်းစေပြီး၊ ထို့နောက် အရွက်နှစ်ရွက်ဖြင့် ပြည့်စုံစေ하였다။ ထိုနည်းတူ စနစ်တကျ အစဉ်လိုက်—နုရွက်၊ ထို့နောက် ကိုင်းခက်၊ ထို့နောက် ကိုင်းခက်ခွဲများ—ဖြင့် ပြန်လည်တည်ထောင်ကာ သစ်ပင်ကြီးကို ယခင်ကဲ့သို့ ထောင်မတ်စေ하였다” ဟု။
काश्यप उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined, step-by-step restoration: power (tapas/skill) is shown not as chaos but as ordered creation, implying that true mastery aligns with natural sequence and restraint.
Kaśyapa describes a marvel in which a tree is re-established progressively—first a sprout appears, then two leaves, then fuller foliage, branches, and spreading offshoots—until it stands restored as before.