Shloka 51
Garuḍa–Śakra Saṃvāda and the Retrieval of Amṛta (गरुड–शक्र संवादः अमृत-अपहरण-प्रसङ्गः)
अनुपमबलवीर्यतेजसो धृतमनस: परिरक्षणेडमृतस्य । असुरपुरविदारणा: सुरा ज्वलनसमिद्धवपु:प्रकाशिन:
anupama-bala-vīrya-tejasaḥ dhṛta-manasaḥ parirakṣaṇe ’mṛtasya | asura-pura-vidāraṇāḥ surā jvalana-samiddha-vapuḥ-prakāśinaḥ ||
ကာശ്യပက ပြောသည်– «ဒေဝတားတို့သည် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အင်အား၊ သတ္တိဗလ၊ နှင့် တောက်ပမှုတို့ဖြင့် ပြည့်စုံကြ၏။ အဆုရတို့၏ မြို့များကို ချိုးဖောက်ဖျက်ဆီးနိုင်ပြီး မီးလောင်တောက်ပသကဲ့သို့ ကိုယ်ခန္ဓာတောက်လင်းကြ၏။ အမရတ (မသေမပျက်) ၏ နက်တာကို ကာကွယ်ရန် သူတို့သည် စိတ်ထဲတွင် မလှုပ်မယှက်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ခိုင်မြဲစွာ ချမှတ်ကြ၏»။
कश्यप उवाच
Educational Q&A
Power (bala, vīrya, tejas) is ethically framed as a duty of protection: the Devas steady their minds (dhṛta-manasaḥ) and commit themselves to safeguarding amṛta, emphasizing disciplined resolve in service of a shared good.
Kaśyapa describes the Devas as blazing and formidable, capable of destroying Asura strongholds, and states that they have taken a firm inner vow to protect the amṛta (nectar of immortality).