Shloka 34
Garuḍa–Śakra Saṃvāda and the Retrieval of Amṛta (गरुड–शक्र संवादः अमृत-अपहरण-प्रसङ्गः)
साध्यानां मरुतां चैव ये चान्ये देवतागणा: । स्वं स्वं प्रहरणं तेषां परस्परमुपाद्रवत्,आकाशसे दिनमें ही धूएँ और लपटोंके साथ उल्का गिरने लगी। वसु, रुद्र, आदित्य, साध्य, मरुदगण तथा और जो-जो देवता हैं, उन सबके आयुध परस्पर इस प्रकार उपद्रव करने लगे, जैसा पहले कभी देखनेमें नहीं आया था। देवासुर-संग्रामके समय भी ऐसी अनहोनी बात नहीं हुई थी। उस समय वज्रकी गड़गड़ाहटके साथ बड़े जोरकी आँधी उठने लगी। हजारों उल्काएँ गिरने लगीं
sādhyānāṃ marutāṃ caiva ye cānye devatāgaṇāḥ | svaṃ svaṃ praharaṇaṃ teṣāṃ parasparam upādravat ||
ကာശ്യပါက ပြောသည်— «သာဓျာတို့၊ မရုတ်တို့နှင့် အခြားသော ဒေဝတားအစုအဝေးတို့သည် မိမိတို့၏ လက်နက်များပင် အချင်းချင်းကို ဆန့်ကျင်၍ ရုန်းကန်နှောင့်ယှက်လာကြသည်။ ယခင်က မကြားဖူး မမြင်ဖူးသော ဤအနိမိတ်သည် ကမ္ဘာလောက၏ စည်းကမ်းနှင့် ဓမ္မတရား၏ အစီအစဉ်ကြီး ပျက်ယွင်းလှုပ်ရှားနေကြောင်းကို ပြသသည်— ဓမ္မကို ထိန်းသိမ်းရန် ရည်ရွယ်သည့် ဒေဝလက်နက်များပင် စိတ်လှုပ်ရှား၍ လမ်းလွဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။»
कश्यप उवाच
Educational Q&A
When even divine weapons meant to protect order become mutually disruptive, it signifies a deeper imbalance in dharma and the world’s moral-cosmic stability; extraordinary omens warn of approaching upheaval.
Kāśyapa describes a terrifying portent: the Sādhyas, Maruts, and other gods experience their own weapons acting in mutual opposition, an unprecedented sign of impending calamity and disorder.