Shloka 28
Garuḍa–Śakra Saṃvāda and the Retrieval of Amṛta (गरुड–शक्र संवादः अमृत-अपहरण-प्रसङ्गः)
शाखिनो बहवश्चापि शाखयाभिहतास्तया । काज्चनै: कुसुमैर्भान्ति विद्युत्वन्त इवाम्बुदा:
śākhino bahavaś cāpi śākhayābhihatās tayā | kāñcanaiḥ kusumair bhānti vidyutvanta iva ambudāḥ ||
ကာရှျပက ပြောသည်—ထိုကြီးမားသော ကိုင်းကြောင့် ထိခိုက်သဖြင့် သစ်ပင်များစွာလည်း လဲကျသွား하였다။ သို့သော် ရွှေရောင်ပန်းများဖြင့် အလှဆင်ထားသဖြင့် မိုးကြိုးလက်သည့် မိုးတိမ်များကဲ့သို့ တောက်ပလှပနေ하였다။
कश्यप उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how overwhelming force can cause destruction, yet the scene is framed through a moral-aesthetic lens: even amid ruin, one should perceive and describe reality with clarity and restraint, using truthful imagery rather than exaggeration.
Kāśyapa describes the aftermath of a powerful blow with a huge branch: numerous trees have been knocked down, and their golden flowers make the fallen grove gleam, compared poetically to thunderclouds illuminated by lightning.