Shloka 15
पावकश्च तदा दावं दग्ध्वा समृगपक्षिणम् । अहानि पज्च चैकं च विरराम सुतर्पित:,अग्निदेव भी मृगों और पक्षियोंसहित सम्पूर्ण वनको जलाकर पूर्ण तृप्त हो छः दिनोंतक विश्राम करते रहे
pāvakaś ca tadā dāvaṃ dagdhvā samṛgapakṣiṇam | ahāni pañca caikaṃ ca virarāma sutarpitaḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယန မိန့်ကြားသည်– ထို့နောက် ပာဝက (အဂ္ဂိ) သည် တောမီးလောင်ရာအရပ်ကို တိရစ္ဆာန်နှင့် ငှက်တို့အပါအဝင် လောင်ကျွမ်းစေပြီး အပြည့်အဝ တင်းတိမ်သွားသဖြင့် မီးလောင်ခြင်းကို ရပ်ကာ ခြောက်ရက်ကြာ အနားယူလေ၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the overwhelming power of divine fire and the moral complexity of large-scale destruction: even when an act serves a larger cosmic or narrative purpose, innocent beings (animals and birds) may suffer, prompting reflection on dharma, necessity, and compassion.
Vaiśampāyana narrates that Agni (Pāvaka) burned the forest area along with its creatures and, once satiated, stopped and rested for six days.