Shloka 2
Garuḍa Learns the Cause of Vinatā’s Bondage and the Nāgas Demand Amṛta (Ādi Parva, Adhyāya 23)
ततस्ते तं॑ हयश्रेष्ठ ददूशाते महाजवम् । शशाड्ककिरणप्रख्यं कालवालमुभे तदा,उग्रश्रवाजी कहते हैं-शौनक! तदनन्तर शीघ्रगामिनी कद्ू विनताके साथ उस समुद्रको लाँधकर तुरंत ही उच्चै:श्रवा घोड़ेके पास पहुँच गयीं। उस समय चन्द्रमाकी किरणोंके समान श्वेत वर्णवाले उस महान् वेगशाली श्रेष्ठ अश्वको उन दोनोंने काली पूँछवाला देखा
tatas te taṁ hayaśreṣṭha dadṛśāte mahājavam | śaśāṅkakiraṇaprakhyaṁ kālavālam ubhe tadā ||
ထို့နောက် ကဒရုနှင့် ဝိနတာတို့ နှစ်ဦးသည် အမြန်နှုန်းအလွန်ကြီးသော မြင်းအထွတ်အထိပ်ကို မြင်ကြ၏။ ထိုအခိုက်၌ လကိရဏာကဲ့သို့ ဖြူဝင်းတောက်ပသော်လည်း အမြီးမှာ အမည်းရောင်ဖြစ်သည်ဟု မြင်ရ၏။ ဤမြင်ကွင်းသည် သီလဆိုင်ရာ တင်းမာမှုကို တိုးမြှင့်သည်—မြင်သာသည့် အချက်သေးငယ်တစ်ခု (အမြီးအရောင်) ကပင် အန္တရာယ်ကြီးသော လောင်းကစား၏ အခြေခံဖြစ်လာကာ၊ အနိုင်ရလိုစိတ်က ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မျက်ကွယ်စေပြီး လိမ်လည်မှုသို့ ဦးတည်စေနိုင်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse sets up an ethical lesson: when desire to win dominates, people may fixate on appearances and manipulate facts. It foreshadows how a seemingly minor detail can become the seed of adharma (deceit) and suffering.
Kadrū and Vinatā arrive and see the celestial horse Uccaiḥśravas—moon-white in radiance but with a black tail—an observation that will drive their dispute and wager.