Shloka 26
तेषामतिव्याहरतां शस्त्रवर्ष प्रमुकचताम् । प्रममाथोत्तमाड़्नि बीभत्सुर्निशितै: शरै:
teṣām ativyāharatāṁ śastravarṣa-pramucchatām | pramamāthottamāṅgāni bībhatsur niśitaiḥ śaraiḥ ||
သူတို့က အော်ဟစ်အ boast လုပ်ကာ လက်နက်မိုးရွာသကဲ့သို့ ပစ်ချလာသောအခါ၊ စစ်မြေပြင်၌ ကြောက်မက်ဖွယ် အာర్జုနသည် ထက်မြက်သော မြားများဖြင့် သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်များ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ကျသွားစေ၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse contrasts boastful aggression with disciplined martial efficacy: prideful display (ativyāhāra) and indiscriminate weapon-rain (śastravarṣa) are met by a warrior’s precise, decisive action. Ethically, it warns that arrogance in violence invites swift consequences, while skill and resolve determine outcomes in dharmic warfare.
Opponents, shouting boasts, unleash a barrage of weapons. Arjuna (called Bībhatsu) responds by shooting keen arrows that strike down their heads—depicting a sudden turning of the fight through his superior archery.