Shloka 1
खाण्डवदाहोत्तर-वरप्रदानम्
Boons after the Khāṇḍava Burning
अकाल पज्चविशर्त्याधिकद्विशततमो< ध्याय: खाण्डववनमें जलते हुए प्राणियोंकी दुर्दशा और इन्द्रके द्वारा जल बरसाकर आग बुझानेकी चेष्टा वैशम्पायन उवाच तौ रथाभ्यां रथश्रेष्ठी दावस्योभयत: स्थितौ । दिक्षु सर्वासु भूतानां चक्राते कदनं महत्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! वे दोनों रथियोंमें श्रेष्ठ वीर दो रथोंपर बैठकर खाण्डववनके दोनों ओर खड़े हो गये और सब दिशाओंमें घूम-घूमकर प्राणियोंका महान् संहार करने लगे
vaiśampāyana uvāca | tau rathābhyāṃ rathaśreṣṭhī dāvasya ubhayataḥ sthitau | dikṣu sarvāsu bhūtānāṃ cakrāte kadanaṃ mahat |
ဝိုင်ရှမ္ပာယန မိန့်တော်မူသည်– အို ဇနမေဇယ မင်းကြီး၊ ရထားစီးသူတို့အနက် အထူးကောင်းမြတ်သော သူရဲကောင်းနှစ်ဦးသည် ရထားနှစ်စီးပေါ်တက်၍ မီးလောင်နေသော ခာဏ္ဍဝတော၏ နှစ်ဖက်စလုံးတွင် တည်နေရာယူကြ၏။ ထို့နောက် အရပ်အနှံ့ လှည့်လည်ကာ ထိုနေရာရှိ သတ္တဝါတို့ကို အကြီးအကျယ် သတ်ဖြတ်လေ၏။
वैशम्पायन उवाच