Shloka 5
रमणीयानि चित्राणि वनानि च सरांसि च | सरित: सागरांश्षैव देशानपि च भारत,भारत! नरश्रेष्ठ अर्जुनने मार्गमें अनेक रमणीय एवं विचित्र वन, सरोवर, नदी, सागर, देश और पुण्यतीर्थ देखे। धीरे-धीरे गंगाद्वार (हरद्वार)-में पहुँचकर शक्तिशाली पार्थने वहीं डेरा डाल दिया
ramaṇīyāni citrāṇi vanāni ca sarāṃsi ca | saritaḥ sāgarāṃś caiva deśān api ca bhārata bhārata ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– “အို ဘာရတ၊ အို ဘာရတ! လူတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံး အာర్జုနသည် ခရီးသွားရာလမ်းတွင် လှပ၍ အံ့ဖွယ်ကောင်းသော တောအုပ်များ၊ ရေကန်များ၊ မြစ်များ၊ ပင်လယ်များနှင့် ဒေသအမျိုးမျိုးကိုလည်းကောင်း၊ သန့်ရှင်းသော ဘုရားဖူးသွားရာ တီရ္ထများကိုလည်းကောင်း မြင်တွေ့ခဲ့၏။ တဖြည်းဖြည်း ခရီးဆက်လျက် ဗလကြီးသော ပೃഥာ၏သားသည် ဂင်္ဂာဒွာရ (ဟရိဒွာရ) သို့ ရောက်လာပြီး ထိုနေရာတွင် စခန်းချခဲ့သည်။”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic value of travel through sacred landscapes: encountering tīrthas and awe-inspiring nature supports inner purification, restraint, and renewed purpose, preparing a hero to act rightly.
Vaiśampāyana narrates Arjuna’s journey: he passes through beautiful forests, waters, and regions, sees holy pilgrimage sites, and eventually reaches Gaṅgādvāra (Haridvāra), where he halts and sets up camp.