Shloka 58
समन्तपञ्चक-आख्यानम् तथा अक्षौहिणी-प्रमाणनिर्णयः
Samantapañcaka Narrative and the Measure of an Akṣauhiṇī
कीचकानां वध: पर्व पर्व गोग्रहणं तत: । अभिमन्योश्र वैराट्या: पर्व वैवाहिकं स्मृतम्,इसके बाद कीचकवधपर्व, गोग्रहण (गोहरण)-पर्व तथा अभिमन्यु और उत्तराके विवाहका पर्व है
kīcakānāṁ vadhaḥ parva parva gograhaṇaṁ tataḥ | abhimanyor vai rāṭyāḥ parva vaivāhikaṁ smṛtam ||
ထို့နောက် ကီစက (Kīcaka) ကို သတ်ဖြတ်သော ပရဝ (parva) ကို ပြန်လည်ဖော်ပြကြပြီး၊ ထို့နောက် နွားများကို သိမ်းယူသော ပရဝ ကို ဆိုကြသည်။ ထို့နောက်တွင် အဘိမန်ယူ (Abhimanyu) နှင့် ဝီရာဋ (Virāṭa) ၏ မင်းသမီးတို့၏ မင်္ဂလာပရဝ ကိုလည်း မှတ်သားကြသည်။ ဤအစဉ်အလာသည် ပဏ္ဍဝ (Pāṇḍava) များသည် ဖုံးကွယ်နေစဉ်တောင် ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်း၍ အားနည်းသူတို့ကို ကာကွယ်ကာ၊ ဖိနှိပ်မှုကို တားဆီးပြီးနောက် တရားမျှတသော မဟာမိတ်နှင့် လူမှုစည်းကမ်းကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ကြောင်းကို ထင်ဟပ်စေသည်။
राम उवाच
Educational Q&A
The verse functions as a structural marker, but its implied ethical arc is clear: oppression (Kīcaka’s wrongdoing) is checked, communal wealth and livelihood (cattle) are defended against unjust seizure, and social harmony is reaffirmed through a rightful marriage alliance (Abhimanyu–Uttarā).
It enumerates successive parvas: first the episode of Kīcaka’s slaying, then the cattle-seizure episode, and then the wedding episode of Abhimanyu with Virāṭa’s daughter Uttarā—signposting key events that lead from crisis and conflict toward restoration and alliance.