Shloka 31
देवसत्रे मृत्युनिरोधः, पूर्वेन्द्राणां मानुषावतरणम्, द्रौपदी-वरकथनम्
Suspension of Death at the Devasatra; Former Indras’ Human Descent; Draupadī’s Boon Etiology
ऊचुश्न सहितास्तत्र साध्विमौ ब्राह्मणर्षभौ । विज्ञायेतां क्वजन्मानौ क्वनिवासौ तथैव च,और एक साथ ही बोल उठे--'अहो! ये दोनों श्रेष्ठ ब्राह्मण धन्य हैं। पता तो लगाओ, इनकी जन्मभूमि कहाँ है तथा ये रहनेवाले कहाँके हैं?
ūcuḥ sma sahitās tatra sādhv imau brāhmaṇarṣabhau | vijñāyetāṃ kva janmānau kva nivāsau tathaiva ca ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ဆိုသည်– ထိုအခါ သူတို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိုနေရာ၌ ပြောကြလေ၏– “အဟော! ဤဗြာဟ္မဏအထက်မြတ်နှစ်ဦးသည် အမှန်တကယ် ဂုဏ်ထူးရှိကြ၏—ဗြာဟ္မဏတို့အနက် နွားထီးတော်များပင်။ သူတို့၏ မွေးဖွားရာအရပ်နှင့် နေထိုင်ရာအရပ်ကိုလည်း သိအောင် စုံစမ်းကြလော့။” လူအစုအဝေး၏ ချီးမွမ်းခြင်းသည် ထင်ရှားသော သီလဂုဏ်ကို ဂုဏ်ပြုလိုသည့် သဘောနှင့် လေးစားစေသော အကျင့်ကို ပြသသူတို့၏ နောက်ခံကို သိလိုသည့် စိတ်ဓာတ်ကို ထင်ဟပ်စေသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a social-ethical impulse: genuine virtue naturally draws reverence, and communities seek to know the origins and dwelling of exemplary persons—both to honor them and to understand the sources of their conduct.
A group of people, speaking in unison, praises two outstanding Brahmin figures and urges others to ascertain their birthplace and residence, indicating public admiration and curiosity about their identity.