Shloka 47
कल्माषपाद-शाप-कारणम्
Cause of Kalmāṣapāda’s Niyoga under a Curse
ततः सराष्ट्रं मुमुदे तत् पुरं परया मुदा । तेन पार्थिवमुख्येन भावितं भावितात्मना,तबसे शुद्ध अन्तःकरणवाले नृपश्रेष्ठ संवरणके द्वारा पालित सब लोग प्रसन्न रहने लगे। उस राज्य और नगरमें बड़ा आनन्द छा गया
tataḥ sarāṣṭraṃ mumude tat puraṃ parayā mudā | tena pārthivamukhyena bhāvitaṃ bhāvitātmanā ||
ထို့နောက် နိုင်ငံတော်တစ်ပြည်လုံး ပျော်ရွှင်မြူးတူး၍ ထိုမြို့တော်လည်း အမြင့်မားဆုံးသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်သွား၏။ အကြောင်းမှာ ထိုပြည်နှင့်မြို့ကို အတွင်းစိတ် သန့်ရှင်း၍ တပသ်ဖြင့် ကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းထားသော မင်းအမြတ် သံဝရဏက စောင့်ရှောက်ညွှန်ကြားခဲ့သဖြင့်၊ ပြည်သူတို့သည် သူ၏ ကာကွယ်မှုအောက်တွင် ကျေနပ်ချမ်းသာစွာ နေထိုင်ကြ၏။
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
A ruler whose inner self is disciplined and purified (bhāvitātman) becomes a source of public welfare: when governance is grounded in self-control and ethical cultivation, the kingdom and city naturally flourish in peace and joy.
Vasiṣṭha describes the effect of King Saṃvaraṇa’s rule: the entire realm and its capital rejoice, because the king—foremost among rulers—protects and nurtures the people, bringing widespread contentment and celebration.