Shloka 20
एवंगुणस्य नृपतेस्तथावृत्तस्य कौरव । तस्मै दातुं मनश्लक्रे तपतीं तपन: स्वयम्,कुरुनन्दन! ऐसे उत्तम गुणोंसे विभूषित तथा श्रेष्ठ आचार-व्यवहारसे युक्त राजा संवरणको भगवान् सूर्यने स्वयं ही अपनी पुत्री तपतीको देनेका निश्चय कर लिया
evaṁguṇasya nṛpates tathāvṛttasya kaurava | tasmai dātuṁ manaś cakre tapatīṁ tapanaḥ svayam ||
ကုရုနန္ဒနရေ၊ ဂုဏ်သတ္တိကောင်းများဖြင့် ပြည့်စုံ၍ အကျင့်အကြံကောင်းမွန်သော မင်းစံဝရဏကို မြင်သဖြင့် တပန (နေမင်း) သည် မိမိစိတ်၌ပင် သမီးတပတီကို သူ့အား မင်္ဂလာဖြင့် ပေးအပ်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်လေ၏။
गन्धर्व उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that a ruler’s virtues and disciplined conduct (sadācāra) are decisive grounds for honor and legitimate alliances; moral excellence attracts support even from divine powers.
A Gandharva narrates that, impressed by King Saṁvaraṇa’s qualities and upright behavior, the Sun-god Tapana (Sūrya) personally decides to give his daughter Tapatī to Saṁvaraṇa in marriage.