Shloka 15
और्वकृत-क्रोधाग्नि-निग्रहः
Aurva’s Containment of the Wrath-Fire
ततः कृतज्ञं धर्मज्ञं रूपेणासदृशं भुवि | तपत्या: सदृशं मेने सूर्य: संवरणं पतिम्,रूपमें इस पृथ्वीपर उनके समान दूसरा कोई पुरुष नहीं था। वे कृतज्ञ और धर्मज्ञ थे। अतः सूर्यदेवने राजा संवरणको ही तपतीके योग्य पति माना
tataḥ kṛtajñaṃ dharmajñaṃ rūpeṇāsadṛśaṃ bhuvi | tapatyāḥ sadṛśaṃ mene sūryaḥ saṃvaraṇaṃ patim ||
ထို့နောက် နေဘုရား စူရျာသည် တပတီအတွက် သင့်တော်သော ခင်ပွန်းအဖြစ် သံဝရဏကို သဘောတူမြင်하였다။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ရုပ်ရည်အလှအပ၌ မတူညီလောက်အောင် ထင်ရှားပြီး၊ ကျေးဇူးသိတတ်မှုနှင့် ဓမ္မကို သိမြင်နားလည်မှုတို့ဖြင့်လည်း ထူးချွန်하였다။ ထိုသို့သော ဂုဏ်သတ္တိများကို မြင်သဖြင့် နေဘုရားသည် သူ့ကို မိမိသမီးအတွက် ထိုက်တန်သူဟု ဆုံးဖြတ်하였다။
गन्धर्व उवाच
Educational Q&A
Worthiness for major life duties (like marriage and kingship) is grounded not only in outward excellence (beauty) but in inner virtues—gratitude (kṛtajñatā) and discernment of dharma (dharmajñatā).
A Gandharva recounts that Sūrya evaluates King Saṃvaraṇa and, finding him incomparable in beauty and strong in moral qualities, deems him the proper husband for his daughter Tapatī.