Shloka 39
Vasiṣṭhasya śokaḥ, Vipāśā–Śatadrū-nāmākaraṇam, Kalmāṣapādasya bhaya-prasaṅgaḥ (Ādi Parva 167)
ब्राह्मण उवाच एवमुक््त्वा तु याजेन हुते हविषि संस्कृते । उत्तस्थौ पावकात् तस्मात् कुमारो देवसंनिभ:,ब्राह्मण कहता है--यों कहकर याजने उस संस्कारयुक्त हविष्यकी आहुति ज्यों ही अग्निमें डाली, त्यों ही उस अग्निसे देवताके समान तेजस्वी एक कुमार प्रकट हुआ
brāhmaṇa uvāca | evam uktvā tu yājena hute haviṣi saṁskṛte | uttasthau pāvakāt tasmāt kumāro devasaṁnibhaḥ ||
ဗြဟ္မဏက ပြောသည်—“ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် ယာဇက သင်္ကာရပြုထားသော ဟဝိသျကို မီးထဲသို့ ပူဇော်သွင်းလိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက်၊ ထိုမီးတောက်ထဲမှ နတ်တော်ကဲ့သို့ တောက်ပသော ကလေးယောက်ျားတစ်ဦး ပေါ်ထွန်းလာ하였다။”
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the dharmic idea that properly performed, consecrated ritual action (saṁskṛta-havis in yajña) can become a channel for auspicious, even extraordinary outcomes—here symbolized by a divine-like manifestation from the fire.
After the Brāhmaṇa’s words, Yāja makes an offering of the prepared oblation into the fire; immediately, a radiant boy, godlike in appearance, emerges from the flames.