Shloka 20
Saṃvaraṇa–Tapatī Vivāhaḥ (The Marriage of Saṃvaraṇa and Tapatī) — Mahābhārata, Ādi Parva 163
तद् वृक्षयुद्धम भवन्महीरुहविनाशनम् । घोररूपं महाराज नरराक्षसराजयो:,महाराज! नरराज तथा राक्षसराजका वह भयंकर वृक्षयुद्ध उस वनके समस्त वृक्षोंके विनाशका कारण बन गया
tad vṛkṣayuddham abhavan mahīruhavināśanam | ghorarūpaṃ mahārāja nara-rākṣasa-rājayoḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယန မိန့်တော်မူသည်—သစ်ပင်များကို လက်နက်ပြု၍ တိုက်ခိုက်ကြသော ထိုစစ်ပွဲသည် တောအုပ်ထဲရှိ သစ်ပင်ကြီးများကိုပင် ပျက်စီးသွားစေသော အကြောင်းဖြစ်လာ하였다။ အရှင်မင်းကြီး၊ လူမင်းနှင့် ရက္ခသမင်းတို့၏ ထိတ်လန့်ဖွယ် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုသည် တောတောင်ကိုပါ လုံးဝလှုပ်ခတ်ပျက်စီးစေသည့်အထိ ကြမ်းတမ်းလှ၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Unchecked fury in battle does not remain confined to the opponents; it spreads outward, causing needless destruction—here symbolized by the devastation of the forest itself. The verse implicitly cautions rulers and warriors that power without restraint harms the wider world.
Vaiśampāyana describes a terrifying fight between a human king and a rākṣasa king in which they use trees as weapons. The struggle is so violent that it results in the ruin of the forest’s great trees.