Ādi-parva Adhyāya 132 — Duryodhana’s Instructions to Purocana at Vāraṇāvata
Lākṣāgṛha Planning
तुल्येष्वस्त्रोपदेशेषु सौष्ठवेन च वीर्यवान् । एक: सर्वकुमाराणां बभूवातिरथो<र्जुन:,यद्यपि सबको समानरूपसे अस्त्र-विद्याका उपदेश प्राप्त होता था तो भी पराक्रमी अर्जुन अपनी विशिष्ट प्रतिभाके कारण अकेले ही समस्त कुमारोंमें अतिरथी हुए
tulyeṣv astropadeśeṣu sauṣṭhavena ca vīryavān | ekaḥ sarvakumārāṇāṃ babhūvātiratho 'rjunaḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်။ လက်နက်ပညာကို အားလုံးတူညီစွာ သင်ကြားပေးခဲ့သော်လည်း၊ ရဲရင့်သော အာర్జုနသည် မိမိ၏ ထူးကဲသော အရည်အချင်းကြောင့် မင်းသားများအနက် တစ်ဦးတည်း အတိရထ (atiratha) ဖြစ်လာ하였다။ ဤပိုဒ်သည် အခွင့်အရေးတူညီခြင်းက ရလဒ်တူညီခြင်းကို မအာမခံကြောင်းကို ပြသပြီး၊ စည်းကမ်းတကျ လေ့ကျင့်မှုနှင့် အတွင်းစွမ်းအားက လူတစ်ဦးကို ထူးချွန်သော ကျွမ်းကျင်မှုသို့ မြှင့်တင်ကြောင်းကို ညွှန်ပြသည်။
वैशम्पायन उवाच
Even when instruction and opportunity are equal, excellence arises from superior skill, effort, and valor; Arjuna’s distinction is attributed to his sauṣṭhava (refined mastery) rather than special treatment.
Vaiśampāyana remarks that among the royal youths receiving the same weapons-training, Arjuna alone stands out and attains the status of an atiratha, signaling his exceptional martial capability.