Shloka 50
वैशम्पायन उवाच मुहूर्तमिव त॑ द्रोणश्चिन्तयित्वा विनिश्वयम् सव्यसाचिनमादाय नैषादिं प्रति जग्मिवान्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! आचार्य द्रोण उस निषादपुत्रके विषयमें दो घड़ीतक मानो कुछ सोचते-विचारते रहे; फिर कुछ निश्चय करके वे सव्यसाची अर्जुनको साथ ले उसके पास गये
Vaiśampāyana uvāca: muhūrtam iva taṃ Droṇaś cintayitvā viniścayam, savyasācinam ādāya Naiṣādiṃ prati jagmivān.
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်– မင်းကြီး ဇနမေဇယာရေ၊ ဒ್ರೋဏာသည် ခဏမျှ စဉ်းစားသကဲ့သို့ စိတ်ကူးချိန်ယူပြီးနောက် အဆုံးအဖြတ်တစ်ရပ်ကို ခိုင်မာစွာ ချမှတ်လေ၏။ ထို့နောက် လက်နှစ်ဖက်လုံးဖြင့် ပစ်နိုင်သူ စဗျသಾಚိ အာဇုနကို ခေါ်ဆောင်ကာ နိသာဒလူငယ်ထံသို့ သွားလေ၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral weight of deliberate choice: Droṇa pauses to reflect and then acts on a resolve that will affect fairness in education and the balance between a teacher’s obligations, loyalty to a favored disciple, and the broader demands of dharma.
Vaiśampāyana narrates that Droṇa thinks for a short while, reaches a decision, and then goes—taking Arjuna with him—toward the Naiṣāda youth (Ekalavya), setting up the ensuing confrontation central to the Ekalavya episode.