Shloka 23
Ādi-parva Adhyāya 132 — Duryodhana’s Instructions to Purocana at Vāraṇāvata
Lākṣāgṛha Planning
ततः कदाचिद् भुज्जाने प्रववौ वायुरज्ुने । तेन तत्र प्रदीप: स दीप्यमानो विलोपित:,तदनन्तर एक दिन जब अर्जुन भोजन कर रहे थे, बड़े जोरसे हवा चलने लगी; उससे वहाँका जलता हुआ दीपक बुझ गया
tataḥ kadācid bhuñjāne pravavau vāyur Arjune | tena tatra pradīpaḥ sa dīpyamāno vilopitaḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြော၏—တစ်ခါတစ်ရံ အာဂျုန အစာစားနေစဉ်တွင် လေပြင်းတစ်ချက် ရုတ်တရက် တိုက်ခတ်လာ၏။ ထိုကြောင့် ထိုနေရာ၌ မီးလင်းနေသော ဆီမီးသည် ငြိမ်းသွားလေသည်—နောက်တစ်ဆင့်ဖြစ်လာမည့် အကြောင်းအရာအတွက် အခင်းအကျင်းကို ခင်းပေးသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how a small, unforeseen disturbance can become the catalyst for heightened alertness and determination; in epic narrative terms, it prepares the ground for a consequential decision by showing the fragility of ordinary safeguards (like light) and the need for readiness.
While Arjuna is eating, a strong wind blows and extinguishes the lamp in that place. This brief event functions as a narrative trigger for the next development in the episode.