Shloka 14
Ādi-parva Adhyāya 132 — Duryodhana’s Instructions to Purocana at Vāraṇāvata
Lākṣāgṛha Planning
तुल्येष्वस्त्रप्रयोगेषु लाघवे सौष्ठवेषु च । सर्वेषामेव शिष्याणां बभूवाभ्यधिको<र्जुन:,पाण्डुनन्दन अर्जुन (सदा अभ्यासमें लगे रहनेसे) धनुर्वेदकी जिज्ञासा, शिक्षा, बाहुबल और उद्योगकी दृष्टिसे उन सभी शिष्योंमें श्रेष्ठ एवं आचार्य द्रोणकी समानता करनेयोग्य हो गये। उनका अस्त्र-विद्यामें बड़ा अनुराग था, इसलिये वे तुल्य अस्त्रोंके प्रयोग, फुर्ती और सफाईमें भी सबसे बढ़-चढ़कर निकले
tulyeṣv astraprayogeṣu lāghave sauṣṭhaveṣu ca | sarveṣām eva śiṣyāṇāṁ babhūvābhyadhiko 'rjunaḥ pāṇḍunandanaḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယန မိန့်တော်မူသည်– လက်နက်အသုံးချမှုတို့တွင် (လေ့ကျင့်ခန်းများ တူညီသည့်အခါ) လျင်မြန်မှုနှင့် သေသပ်မှုတို့၌ပါ ပाण्डု၏ သား အာర్జုနသည် သင်တန်းသားအားလုံးထက် ပိုမိုထူးချွန်လာ하였다။ အမြဲမပြတ် လေ့ကျင့်ခြင်းနှင့် လက်နက်ပညာကို ကျွမ်းကျင်လိုသည့် ပြင်းပြသော ဆန္ဒကြောင့် သူသည် မိမိအတန်းဖော်များကို ကျော်လွန်ကာ ဆရာနှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လောက်သည့် အဆင့်သို့ တက်လှမ်း하였다။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
True excellence arises from sustained practice, focused curiosity for learning, and refined execution; superiority in skill is portrayed as merit-based rather than merely inherited.
Vaiśampāyana reports that during weapons training, Arjuna outperformed all other disciples in equal trials—especially in agility and finesse—establishing himself as the foremost student.