Shloka 20
Vāraṇāvata-prasaṃsā and the Pāṇḍavas’ Departure (वरणावत-प्रशंसा तथा पाण्डव-प्रयाणम्)
ते5पश्यन् ब्राह्मणं श्याममापन्नं पलितं कृशम् । कृत्यवन्तमदूरस्थमग्निहोत्रपुरस्कृतम्,इसी समय उन्होंने एक श्याम वर्णके ब्राह्मणको थोड़ी ही दूरपर बैठे देखा, जो अग्निहोत्र करके किसी प्रयोजनसे वहाँ रुके हुए थे। वे आपत्तिग्रस्त जान पड़ते थे। उनके सिरके बाल सफेद हो गये थे और शरीर अत्यन्त दुर्बल था
te ’paśyan brāhmaṇaṁ śyāmam āpannaṁ palitaṁ kṛśam | kṛtyavantaṁ adūrastham agnihotra-puraskṛtam ||
ထို့နောက် သူတို့သည် မဝေးလှသောနေရာတွင် အမဲရောင်အသားအရေရှိသော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး ထိုင်နေသည်ကို တွေ့မြင်ကြသည်—သူသည် အဂ္နိဟောတရ ပူဇော်ပွဲကို ပြီးစီးပြီး၊ အကြောင်းတစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ထိုနေရာတွင် နေထိုင်နေသူဖြစ်သည်။ သူသည် အခက်အခဲကြုံနေရသကဲ့သို့ ထင်ရပြီး ဆံပင်များသည် ဖြူစွာပြောင်းလဲကာ ကိုယ်ခန္ဓာသည် အလွန်အမင်း ပိန်လှီနေ하였다။ ဤမြင်ကွင်းသည် ဒုက္ခရောက်နေသော ပူဇော်သူကို တွေ့ကြုံရာ၌ သမ္မာဓမ္မနှင့် ကရုဏာဖြင့် တုံ့ပြန်ရမည့် တာဝန်ကို တိတ်တဆိတ် ထင်ရှားစေသည်။
वैशग्पायन उवाच