Shloka 26
धृतराष्ट्र–दुर्योधन संवादः
Vāraṇāvata-vivāsana-nīti: Dhṛtarāṣṭra and Duryodhana’s Policy Dialogue
नादेवसत्त्वो विनयेत् कुरूनस्त्रे महाबलान् | इति संचिन्त्य गाड़्रेयस्तदा भरतसत्तम:,वैशम्पायनजी कहते हैं--राजन! कृपाचार्यके द्वारा पूर्णतः शिक्षा मिल जानेपर पितामह भीष्मने अपने पौत्रोंमें विशिष्ट योग्यता लानेके लिये उन्हें और अधिक शिक्षा देनेकी इच्छासे ऐसे आचार्योकी खोज प्रारम्भ की, जो बाण-संचालनकी कलामें निपुण और अपने पराक्रमके लिये सम्मानित हों। उन्होंने सोचा--'जिसकी बुद्धि थोड़ी है, जो महान् भाग्यशाली नहीं है, जिसने नाना प्रकारकी अस्त्र-विद्यामें निपुणता नहीं प्राप्त की है तथा जो देवताओंके समान शक्तिशाली नहीं है, वह इन महाबली कौरवोंको अस्त्र-विद्याकी शिक्षा नहीं दे सकता।” नरश्रेष्ठ) यों विचारकर भरतश्रेष्ठ गंगानन्दन भीष्मने भरद्वाजवंशी, वेदवेत्ता तथा बुद्धिमान द्रोणको आचार्यके पदपर प्रतिष्ठित करके उनको शिष्यरूपमें पाण्डवों तथा कौरवोंको समर्पित कर दिया
Vaiśampāyana uvāca | nādevasattvo vinayet kurūn astre mahābalān | iti saṃcintya gāṅgreyas tadā bharatasattamaḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်— “နတ်တော်ကဲ့သို့ အင်အားမရှိသူသည် လက်နက်ဗေဒ၌ အင်အားကြီးသော ကုရုတို့ကို သင့်တော်စွာ မသင်ကြားနိုင်။” ဟု စဉ်းစားပြီးနောက်၊ ဘာရတတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော ဂင်္ဂါသား ဘီရှ္မသည် မင်းသားတို့အား စစ်ပညာ၏ စည်းကမ်းတကျ အထူးကောင်းမွန်မှုသို့ ရောက်စေရန် အလွန်ထူးချွန်သော ဆရာတော်ကို ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်하였다။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Powerful and potentially harmful knowledge like weapon-science must be entrusted only to a teacher of exceptional capability and self-mastery; competence and moral responsibility are prerequisites for transmitting force.
Vaiśampāyana narrates Bhīṣma’s reflection that ordinary instructors are insufficient for the mighty Kuru princes; therefore Bhīṣma resolves to find a supremely qualified martial preceptor to elevate their skill.