Shloka 24
धृतराष्ट्र–दुर्योधन संवादः
Vāraṇāvata-vivāsana-nīti: Dhṛtarāṣṭra and Duryodhana’s Policy Dialogue
वैशम्पायन उवाच विशेषार्थी ततो भीष्म: पौत्राणां विनयेप्सया,वैशम्पायनजी कहते हैं--राजन! कृपाचार्यके द्वारा पूर्णतः शिक्षा मिल जानेपर पितामह भीष्मने अपने पौत्रोंमें विशिष्ट योग्यता लानेके लिये उन्हें और अधिक शिक्षा देनेकी इच्छासे ऐसे आचार्योकी खोज प्रारम्भ की, जो बाण-संचालनकी कलामें निपुण और अपने पराक्रमके लिये सम्मानित हों। उन्होंने सोचा--'जिसकी बुद्धि थोड़ी है, जो महान् भाग्यशाली नहीं है, जिसने नाना प्रकारकी अस्त्र-विद्यामें निपुणता नहीं प्राप्त की है तथा जो देवताओंके समान शक्तिशाली नहीं है, वह इन महाबली कौरवोंको अस्त्र-विद्याकी शिक्षा नहीं दे सकता।” नरश्रेष्ठ) यों विचारकर भरतश्रेष्ठ गंगानन्दन भीष्मने भरद्वाजवंशी, वेदवेत्ता तथा बुद्धिमान द्रोणको आचार्यके पदपर प्रतिष्ठित करके उनको शिष्यरूपमें पाण्डवों तथा कौरवोंको समर्पित कर दिया
vaiśampāyana uvāca | viśeṣārthī tato bhīṣmaḥ pautrāṇāṁ vinayepsayā |
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြော၏—ထို့နောက် ဘီष္မသည် မိမိ၏မြေးများတွင် ထူးခြားသော ထက်မြက်မှု ပေါ်ထွန်းစေလို၍၊ ထို့ပြင် သူတို့ကို စည်းကမ်းသေချာစွာ ပြုပြင်သင်ကြားလိုသော ဆန္ဒဖြင့် ထပ်မံသင်ကြားပေးမည့် ဆရာကို ရှာဖွေရန် ကြိုးပမ်းလေ၏။ သူ၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ လက်နက်ပညာ၌ ကျွမ်းကျင်ပြီး မိမိ၏သတ္တိပြောင်မြောက်မှုကြောင့် ဂုဏ်သိက္ခာရသူ အမှန်တကယ်တတ်ကျွမ်းသော ဆရာတစ်ဦးကို ရှာရန်ဖြစ်သည်—အကြောင်းမှာ ထိုသို့သော ဆရာသာလျှင် ကုရုမင်းသားများကို အာဏာကို ထမ်းဆောင်ထိုက်သူများအဖြစ် တာဝန်ယူ၍ ပုံသွင်းနိုင်မည်ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
वैशम्पायन उवाच