Shloka 50
Adhyāya 123 — Droṇa’s Pedagogy: Arjuna’s Preeminence, Ekalavya’s Self-Training, and the Bhāsa-Lakṣya Trial
समवेत्य च देवानां गणा: पार्थमपूजयन् । काद्रवेया वैनतेया गन्धर्वाप्सरसस्तथा । प्रजानां पतय: सर्वे सप्त चैव महर्षय:
samavetya ca devānāṁ gaṇāḥ pārtham apūjayan | kādraveyā vainateyā gandharvāpsarasas tathā | prajānāṁ patayaḥ sarve sapta caiva maharṣayaḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်။ ထိုနေရာ၌ ဒေဝတော်အဖွဲ့များ စုဝေးလာကြသောအခါ၊ ပါර්ထ (အာర్జုန) ကို ချီးမွမ်းကာ ဂုဏ်ပြုပူဇော်ကြ၏။ ကဒရူ၏ သားများဖြစ်သော နာဂများ၊ ဝိနတာ၏ သား ဂရုဍ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် အပ္စရာများ၊ သတ္တဝါတို့၏ အရှင်များဖြစ်သော ပရာဇာပတိတို့ အားလုံး၊ ထို့ပြင် မဟာရ္ရှီ ခုနစ်ပါးလည်း စုဝေးလာကြ၏—အာర్జုန၏ စွမ်းရည်နှင့် အကျင့်သီလသည် နတ်ဘုံ၊ ကောင်းကင်လောကနှင့် ရှင်သန်သူတို့အကြား၌ပင် အသိအမှတ်ပြုခံရကြောင်း၊ မှန်ကန်သော ထူးချွန်မှုသည် လူသိရှင်ကြား ချီးကျူးအတည်ပြုသင့်ကြောင်းကို ထင်ရှားစေသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Excellence aligned with dharma is not merely personal achievement; it becomes a public good that worthy communities—gods, sages, and celestial beings—affirm. The verse models an ethic of honoring merit and righteous conduct, reinforcing social and cosmic order through recognition.
A wide assembly forms: divine hosts, Nāgas, Garuḍa, Gandharvas, Apsarases, Prajāpatis, and the seven great seers. They collectively honor and praise Pārtha (Arjuna), marking a moment of elevated acclaim and auspicious endorsement.