पाण्डोः श्राद्धं, सत्यवत्याः वनगमनम्, बाल्यस्पर्धा च
Pāṇḍu’s Śrāddha, Satyavatī’s Withdrawal, and Childhood Rivalry
प्रतस्थे सर्वमुत्सृूज्य सभार्य: कुरुनन्दन: । “तुमलोग हस्तिनापुरमें जाकर कह देना कि कुरुनन्दन राजा पाण्डु अर्थ, काम, विषयसुख और स्त्रीविषयक रति आदि सब कुछ छोड़कर अपनी पत्नियोंके साथ वानप्रस्थ हो गये हैं!
vaiśampāyana uvāca | pratasthē sarvam utsṛjya sabhāryaḥ kurunandanaḥ |
ဝိုင်ရှမ္ပါယန မိန့်ကြားသည်– အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ပြီး ကုရုမျိုး၏ မင်းသားသည် မိဖုရားများနှင့်အတူ ထွက်ခွာ하였다။ သူက လူတို့အား ဟස්တိနာပူရသို့ သွား၍ “ကုရုနန္ဒန မင်း ပာဏ္ဍုသည် ဥစ္စာ၊ ကာမ၊ အာရုံခံစားမှု၏ သာယာမှုနှင့် မိန်းမအပေါ် စွဲလမ်းမှုတို့ကို စွန့်ပစ်ကာ မိဖုရားများနှင့်အတူ ဝါနပရಸ್ಥ အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်သွားပြီ” ဟု သတင်းပို့စေ하였다။ ဤပိုဒ်သည် ပာဏ္ဍု၏ ထွက်ခွာမှုကို နန်းတော်ပျော်ရွှင်မှုမှ ထိန်းချုပ်မှုနှင့် ဓမ္မသို့ စွန့်လွှတ်ခြင်းဖြင့် လှည့်ကူးသည့် သီလဆိုင်ရာ အလှည့်အပြောင်းအဖြစ် ဖော်ပြသည်။
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the ethical ideal of mastering desire: even a king may relinquish artha (wealth/power) and kāma (pleasure) when dharma calls for restraint and a shift toward a disciplined life (vānaprastha).
Pāṇḍu departs from royal life with his wives and sends word to Hastināpura that he has renounced worldly enjoyments and entered the forest-dweller stage, signaling a major transition in the Kuru royal household.