Shloka 45
Ādi Parva, Adhyāya 113 — Maryādā-sthāpana (Śvetaketu’s Boundary) and the Niyoga Deliberation of Pāṇḍu and Kuntī
स तूर्यशतशड्खानां भेरीणां च महास्वनै: । हर्षयन् सर्वश: पौरान् विवेश गजसाह्वयम्,सैकड़ों शंख, तुरही एवं नगारोंकी तुमुल ध्वनिसे समस्त पुरवासियोंको आनन्दित करते हुए पाण्डुने हस्तिनापुरमें प्रवेश किया
sa tūryaśataśaṅkhānāṃ bherīṇāṃ ca mahāsvanaiḥ | harṣayan sarvaśaḥ paurān viveśa gajasāhvayam ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယန မိန့်တော်မူသည်— ရာနှင့်ချီသော ခေါင်းလောင်းတူရိယာများ၊ သင်္ခါများနှင့် ဗေရီဒုံဒုံကြီးတို့၏ မဟာသံကြီးဖြင့် မြို့သူမြို့သားတို့ကို အရပ်ရပ်မှ ပျော်ရွှင်စေကာ ပာဏ္ဍုသည် ဂဇသာဟ္ဝယ (ဟஸ္တိနာပူရ) သို့ ဝင်ရောက်하였다။ ဤမြင်ကွင်းသည် ဘုရင်၏ ပြည်သူရှေ့ပြန်လာခြင်းကို မြို့တော်တစ်ခုလုံး၏ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ဓမ္မတရားဖြင့် အုပ်ချုပ်မည်ဟူသော ယုံကြည်ချက် ပေါင်းစည်းရာ အခိုက်အတန့်အဖြစ် ထင်ဟပ်စေသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the social-ethical dimension of kingship: a ruler’s return and public presence are meant to bring reassurance and joy to the citizens, reflecting orderly governance and auspicious public conduct.
Narratively, Pāṇḍu makes a ceremonial entry into Hastināpura (called Gajasāhvaya), accompanied by loud music from conches, trumpets, and drums, which delights the townspeople.