Shloka 18
Ādi Parva, Adhyāya 113 — Maryādā-sthāpana (Śvetaketu’s Boundary) and the Niyoga Deliberation of Pāṇḍu and Kuntī
तत इष्टेडहनि प्राप्ते मुहूर्ते साधुसम्मते । जग्राह विधिवत पार्णिं माद्रया: पाण्डु्नराधिप:,तदनन्तर श्रेष्ठ ब्राह्मणोंके द्वारा अनुमोदित शुभ दिन और सुन्दर मुहूर्त आनेपर राजा पाण्डुने माद्रीका विधिपूर्वक पाणिग्रहण किया
tata iṣṭe ’hani prāpte muhūrte sādhusammate | jagrāha vidhivat pāṇiṁ mādryāḥ pāṇḍunṛpādhipaḥ ||
ထို့နောက် မင်္ဂလာနေ့ရက် ရောက်လာ၍ သာဓုတို့ အတည်ပြုသည့် သင့်လျော်သော မုဟုတ်တော် တည့်တည့်ကျကျ ဖြစ်လာသောအခါ၊ မင်းတို့အနက် အရှင်မင်းဖြစ်သော ပန်ဒုမင်းသည် အထက်မြတ်သော ဗြာဟ္မဏတို့၏ သဘောတူညီချက်ဖြင့် မာဒရီ၏ လက်ကို ထုံးတမ်းအတိုင်း (ပာဏိဂြဟဏ) ယူဆောင်하였다။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma through proper conduct: major life-acts like marriage are to be performed at an auspicious time, with the sanction of the learned, and in accordance with prescribed rites—linking personal life to ethical and social order.
At an auspicious day and approved muhūrta, King Pāṇḍu formally performs pāṇigrahaṇa—taking Mādrī’s hand—thereby completing the ritual act of marriage under brāhmaṇical approval.