Shloka 50
समीक्ष्य राजा दाशेयीं कामयामास शान्तनु: । स गत्वा पितरं तस्या वरयामास तां तदा,'भीरु! तू कौन है, किसकी पुत्री है और क्या करना चाहती है?” वह बोली--'राजन! आपका कल्याण हो। मैं निषादकन्या हूँ और अपने पिता महामना निषादराजकी आज्ञासे धर्मार्थ नाव चलाती हूँ।' राजा शान्तनुने रूप, माधुर्य तथा सुगन्धसे युक्त देवांगनाके तुल्य उस निषादकन्याको देखकर उसे प्राप्त करनेकी इच्छा की। तदनन्तर उसके पिताके समीप जाकर उन्होंने उसका वरण किया
samīkṣya rājā dāśeyīṁ kāmayāmāsa śāntanuḥ | sa gatvā pitaraṁ tasyā varayāmāsa tāṁ tadā |
လှေသမီးကို ကြည့်မြင်ပြီးနောက် ရှာန္တနုမင်းသည် သူမကို လက်ထပ်လိုသော ဆန္ဒကြီးစွာ ဖြစ်ပေါ်လာ하였다။ ထို့နောက် မင်းသည် သူမ၏ ဖခင်ထံ သွားရောက်ကာ လက်ထပ်ခွင့်ကို တရားဝင် တောင်းခံ하였다။ ဤအခန်းကဏ္ဍသည် မင်း၏အာဏာကြီးမားသော်လည်း ဆန္ဒသည် အင်အားဖြင့် မဟုတ်ဘဲ လူမှုဓလေ့အရ သဘောတူညီမှုနှင့် အုပ်ထိန်းခွင့်အောက်တွင်သာ ဆောင်ရွက်ရမည်ကို ထင်ဟပ်စေသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even when desire arises, a ruler is expected to act within dharma—seeking consent through proper social channels (approaching the guardian/father) rather than taking by force.
King Śāntanu sees the fisher-girl, becomes intent on marrying her, and goes to her father to request her hand, setting up the later conditions that shape the Kuru dynasty’s future.