Shloka 10
सा तस्मिंस्तापसारण्ये वसन्ती मुनिसेविते । चचार पुण्ये रम्ये च गौरपेतभया तदा,वह गौ मुनियोंद्वारा सेवित उस पवित्र एवं रमणीय तापसवनमें रहती हुई सब ओर निर्भय होकर चरती थी
sa tasmiṁs tāpasāraṇye vasantī munisevite | cacāra puṇye ramye ca gaur apetabhayā tadā ||
ထိုနွားမသည် မုနိတို့က စောင့်ရှောက်ကာ ဆည်းကပ်နေသော သန့်ရှင်း၍ လှပသည့် တပသီတောအတွင်း နေထိုင်လျက်၊ အကြောက်အလန့်မရှိဘဲ အရပ်ရပ်သို့ လှည့်လည်စားကျက်နေ하였다။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A truly dharmic community creates safety: in a sage-protected hermitage even a vulnerable creature like a cow can live and move about without fear, reflecting non-violence and responsible guardianship.
The narrator describes a cow residing in an ascetics’ forest, a sacred and pleasant place frequented by sages, where she freely wanders and grazes without fear.