Shloka 4
Bhūtavana–Kailāsa–Mandākinī–Rudrapurī: Śiva’s Jeweled Abodes and Perpetual Worship
नैकधातुशतैश्चित्रे विचित्रकुसुमाकुले नितम्बपुष्पसालम्बेन्-ऐकसत्त्वगणान्विते
naikadhātuśataiścitre vicitrakusumākule nitambapuṣpasālamben-aikasattvagaṇānvite
ထိုနေရာသည် သတ္တုနှင့် သတ္တုရိုင်း အမျိုးအစား ရာချီဖြင့် အရောင်စုံလင်ကာ၊ အံ့သြဖွယ် အရောင်ပန်းမျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်၍၊ ပန်းကွင်းများသည် အဝတ်တန်းကဲ့သို့ လျှောကျဆွဲလျက်ရှိသည်။ ထို့ပြင် စိတ်တစ်ခုတည်းဖြင့်—တစ်ခုတည်းသော သမ္မာတရား၊ ပတိ (ရှီဝ) ကို ဘက္တိဖြင့် ဆည်းကပ်သော သတ္တဝါအစုအဝေးများဖြင့် ထူထပ်နေသည်။
Suta Goswami (narrating to the sages of Naimisharanya)
FAQs
It sacralizes the worship-context by portraying Shiva’s sphere as intrinsically pure, ornamented, and flower-filled—mirroring how the Linga is approached with fragrant offerings and a consecrated atmosphere that turns the devotee (pashu) toward Pati.
By implying “eka-sattva” (single intent toward the One), it points to Shiva-tattva as the singular supreme Reality (Pati) that gathers all beings and powers into unified devotion, transcending diversity while accommodating it.
The imagery supports puja-vidhi—especially flower and garland offerings—and suggests the yogic principle of ekāgratā (one-pointedness), a Pashupata-aligned inner discipline where the mind becomes ‘eka-sattva’ oriented toward Shiva.