
सप्तद्वीप-सप्तसमुद्र-वर्णनम् तथा प्रियव्रतवंश-राज्यविभागः
သုတ္တရောမဟာရှဏက ပထဝီ၏ စပ်တဒွီပ (ဇမ္ဗူ၊ ပ္လက္ရှ၊ သာလ္မလိ၊ ကုရှ၊ ကရောဉ္စ၊ သာက၊ ပုရှ္ကရ) နှင့် ၎င်းတို့ကို ဝိုင်းရံသည့် စပ်တသမုဒ္ဒရာ (ခ္ရှာရ၊ အိက္ရှုရသ၊ ဆုရာ၊ ဂ္ဃృత၊ ဒဓိ၊ ခ္ရှီရ၊ သွာဒု) ကို အစဉ်လိုက် ဖော်ပြသည်။ ဤဘူဂိုလ်ဖော်ပြချက်၏ အလယ်တွင် သီဝဘုရားရှိ၍ “ရေသဏ္ဍာန် ဘဝ” ဟူသကဲ့သို့ သမုဒ္ဒရာတို့တွင် ကစားလျက် ကမ္ဘာ၏ အထောက်အထားဖြစ်ခြင်းကို ပြသသည်။ ခ္ရှီရသမုဒ္ဒရာအကြောင်းတွင် ဟရိဘုရားသည် သီဝသိဒ္ဓိဉာဏ်ဖြင့် ယောဂနိဒ္ဒရာ၌ လဲလျောင်းနေပြီး သူ၏ နိုး-အိပ် လှုပ်ရှားမှုမှ ကမ္ဘာ၏ နိုး-အိပ်ကို ရှင်းပြကာ စೃಷ್ಟိ-স্থিতိ-လယ သည် ဒေဝဒေဝ၏ ကရုဏာပေါ် မူတည်ကြောင်း သတ်မှတ်သည်။ ထို့နောက် ပရိယဗြတ၏ သားများ (အာဂ္နီဓြ စသည်) ကို ဒွီပအုပ်ချုပ်သူများအဖြစ် ခန့်အပ်၍ ဒွီပ-ဒေသ-ဝರ್ಷ အမည်များကို သတ်မှတ်ကာ သာကဒွီပ၊ ကရောဉ္စ၊ ကုရှ၊ သာလ္မလိ၊ ပ္လက္ရှ စသည့် နေရာများတွင် သားများအလိုက် ပြည်နယ်များကို ခွဲဝေဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင် ဝර්ဏာශ්ရမဓမ္မ၏ အများသဘောတရား၊ ရုဒြပူဇာကို အဓိကထားခြင်းနှင့် ပရဇာပတိ-ရုဒြ ဆက်နွယ်မှုမှ လူမျိုးဖန်ဆင်းခြင်းကို ညွှန်ပြကာ နောက်အခန်းများ၏ မြေဖော်ပြချက်နှင့် ပာတာလလောက အကြောင်းအရာများအတွက် အခြေခံကို တည်ဆောက်သည်။
Verse 1
इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे पातालवर्णनं नाम पञ्चचत्वारिंशो ऽध्यायः सूत उवाच सप्तद्वीपा तथा पृथ्वी नदीपर्वतसंकुला समुद्रैः सप्तभिश्चैव सर्वतः समलंकृता
ဤသို့ «သီလင်္ဂ မဟာပုရာဏ» ပူရဝဘားဂတွင် «ပာတာလ ဖော်ပြချက်» ဟူသော အခန်း (၄၅) ဖြစ်၏။ စူတက ပြော၏—ကမ္ဘာမြေသည် ဒွီပ ခုနစ်ခုဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး မြစ်များ၊ တောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ သမုဒ္ဒရာ ခုနစ်ခုက အရပ်ရပ်မှ အလှဆင်ထား၏။ ဤသည်မှာ အရှင် (Pati) အောက်၌ စနစ်တကျတည်ရှိသော စကြဝဠာဖြစ်ပြီး၊ ချည်နှောင်ခံသတ္တဝါ (paśu) တို့သည် ချည်နှောင်မှု (pāśa) အောက်တွင် လှုပ်ရှားကာ နောက်ဆုံးတွင် Śiva ထံသို့ မျက်နှာမူသည့်အခါ လွတ်မြောက်ရာသို့ ရောက်ကြ၏။
Verse 2
जम्बूः प्लक्षः शाल्मलिश् च कुशः क्रौञ्चस्तथैव च शाकः पुष्करनामा च द्वीपास्त्वभ्यन्तरे क्रमात्
အတွင်းပိုင်းအစီအစဉ် (အလယ်မှ အပြင်သို့) အလိုက် Jambū, Plakṣa, Śālmali, Kuśa, Krauñca, Śāka နှင့် Puṣkara ဟူသော ဒွီပများ ရှိကြပြီး၊ ထိုတို့သည် ထင်ရှားသော လောကအတွင်း စကြဝဠာဒေသများအဖြစ် အစဉ်လိုက် စီရင်ထား၏။
Verse 3
सप्तद्वीपेषु सर्वेषु साम्बः सर्वगणैर्वृतः नानावेषधरो भूत्वा सान्निध्यं कुरुते हरः
ကျွန်းကြီးခုနစ်ကျွန်းလုံးတွင် ဟရ (အုမာနှင့်တကွ စာမ္ဗ) သည် ဂဏများအားလုံးဖြင့် ဝန်းရံခံကာ၊ အမျိုးမျိုးသောရုပ်သဏ္ဌာန်များကို ဆောင်ယူ၍ မိမိ၏ သာသနာတော်ရှိနေခြင်းကို အစဉ်မပြတ် ထင်ရှားစေတော်မူ၏။
Verse 4
क्षारोदेक्षुरसोदश् च सुरोदश् च घृतोदधिः दध्यर्णवश् च क्षीरोदः स्वादूदश्चाप्यनुक्रमात्
အစဉ်လိုက်တည်ရှိသော သမုဒ္ဒရာများမှာ—ဆားရေသမုဒ္ဒရာ၊ ကြံရည်သမုဒ္ဒရာ၊ သောက်ရည်(သုရာ)သမုဒ္ဒရာ၊ ဂျီ(ဃြတ)သမုဒ္ဒရာ၊ ယိုဂတ်/ဒဟိသမုဒ္ဒရာ၊ နို့သမုဒ္ဒရာ၊ ထို့ပြင် ချိုမြိန်ရေသမုဒ္ဒရာ—ဟူ၍ အစဉ်လိုက် စီရင်ထားသည်။
Verse 5
समुद्रेष्विह सर्वेषु सर्वदा सगणः शिवः जलरूपी भवः श्रीमान् क्रीडते चोर्मिबाहुभिः
ဤနေရာရှိ သမုဒ္ဒရာအားလုံးတွင် အစဉ်မပြတ်၊ ဂဏများနှင့်တကွ သခင်ရှီဝသည် မင်္ဂလာရှိသော ဘဝအဖြစ် ရေ၏ပုံသဏ္ဌာန်တော်တည်းဖြင့် တည်ရှိတော်မူပြီး၊ ဂုဏ်တော်တောက်ပစွာ လှိုင်းလက်များနှင့် ကစားမြူးတော်မူ၏။
Verse 6
क्षीरार्णवामृतमिव सदा क्षीरार्णवे हरिः शेते शिवज्ञानधिया साक्षाद्वै योगनिद्रया
နို့သမုဒ္ဒရာထဲရှိ အမృతကဲ့သို့ပင်၊ ဟရိသည် ထိုနို့သမုဒ္ဒရာပေါ်၌ အစဉ်အမြဲ အနားယူတော်မူ၏—ထင်ရှားသော ယောဂနိဒ္ဒရာ၌ပင်—စိတ်ဉာဏ်သည် အထွတ်အမြတ် ပတိဖြစ်သော ရှီဝ၏ ဉာဏ်သိမြင်မှု၌ စိမ့်ဝင်လျက်ရှိ၏။
Verse 7
यदा प्रबुद्धो भगवान् प्रबुद्धमखिलं जगत् यदा सुप्तस्तदा सुप्तं तन्मयं च चराचरम्
ဘုရားပတိ (ရှီဝ) နိုးထသောအခါ စကြဝဠာတစ်လုံးလုံး နိုးထ၏; ဘုရားအိပ်သောအခါ ထိုအရာအားလုံး အိပ်သွား၏—လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာတို့ပါ—အရာအားလုံးသည် ဘုရားတော်ဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ဘုရားတော်၏ အတ္တသဘော၌ အနားယူလျက်ရှိ၏။
Verse 8
तेनैव सृष्टमखिलं धृतं रक्षितमेव च संहृतं देवदेवस्य प्रसादात्परमेष्ठिनः
ထိုသခင်တော်တစ်ပါးတည်းကြောင့်ပင် စကြဝဠာအလုံးစုံကို ဖန်ဆင်း၍ ထိန်းသိမ်းကာ ကာကွယ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည်သိမ်းယူလျက်ရှိသည်။ ထိုအရာအားလုံးသည် ဒေဝတို့၏ဒေဝ၊ ပရမေဋ္ဌင် (အမြင့်ဆုံးအုပ်စိုးရှင်) ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ဖြစ်၏။
Verse 9
सुषेणा इति विख्याता यजन्ते पुरुषर्षभम् अनिरुद्धं मुनिश्रेष्ठाः शङ्खचक्रगदाधरम्
«သုစေနာ» ဟုကျော်ကြားသော မုနိအထွဋ်အမြတ်တို့သည် လူတို့အထဲက အထွဋ်အမြတ်ဖြစ်သော အနိရုဒ္ဓကို အမြဲပူဇော်ကြသည်။ ထိုသခင်တော်သည် သင်္ခ၊ စက်ရ၊ ဂဒါကို ကိုင်ဆောင်တော်မူ၏။
Verse 10
ये चानिरुद्धं पुरुषं ध्यायन्त्यात्मविदां वराः नारायणसमाः सर्वे सर्वसंपत्समन्विताः
အတ္တမသိပညာရှင်တို့အထဲက အထွဋ်အမြတ်တို့သည် အနိရုဒ္ဓ—အမြင့်ဆုံးပုရုෂ—ကို ဓျာနပြုလျှင် အားလုံး နာရာယဏနှင့်တူညီသကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၍ ကောင်းကျိုးစည်းစိမ် အလုံးစုံနှင့် ပြည့်စုံကြသည်။ ရှိုင်ဝအမြင်အရ ဤသည်မှာ ပာသ (ချည်နှောင်မှု) ကိုလွန်ကဲသော အတွင်းအုပ်စိုးရှင် ပတိအပေါ် တည်ကြည်သော ဓျာနသည် ပသု (ဝိညာဉ်) အတွက် စာယုဇျသဘောတူ နီးကပ်မှုနှင့် မင်္ဂလာအင်အားတို့၏ ပြည့်ဝဖွံ့ဖြိုးမှုကို ပေးသနားကြောင်းကို ဆိုလိုသည်။
Verse 11
सनन्दनश् च भगवान् सनकश् च सनातनः वालखिल्याश् च सिद्धाश् च मित्रावरुणकौ तथा
ဘဂဝန် စနန္ဒန၊ စနက၊ စနာတနတို့နှင့် ဝါလခိလျ ရှင်များ၊ စိဒ္ဓများ၊ ထို့ပြင် မိတ္တရနှင့် ဝရုဏတို့လည်း ထိုသန့်ရှင်းသော စည်းဝေးပွဲ၌ ရှိနေကြ၏။
Verse 12
यजन्ति सततं तत्र विश्वस्य प्रभवं हरिम् सप्तद्वीपेषु तिष्ठन्ति नानाशृङ्गा महोदयाः
ထိုနေရာ၌ သူတို့သည် စကြဝဠာ၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သော ဟရီကို အမြဲတမ်း ပူဇော်ကြသည်။ ဒွိပခုနစ်ခုလုံးတွင် ထိပ်စွန်းများစွာရှိသော မြင့်မား၍ မင်္ဂလာပြည့်ဝသည့် တောင်ထိပ်ကြီးများ တည်ရှိနေကြ၏။
Verse 13
आसमुद्रायताः केचिद् गिरयो गह्वरैस् तथा धरायाः पतयश्चासन् बहवः कालगौरवात्
တောင်တချို့သည် ပင်လယ်တိုင်အောင် ရှည်လျားစွာ ဆန့်တန်းခဲ့ကြပြီး၊ တချို့မှာ အလွန်ကြီးမားသော ဂူအဝင်အထွက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ하였다။ အချိန်ကာလ (Kāla) ၏ တည်ကြည်လေးနက်သော အာနုဘော်ကြောင့် တောင်များအများအပြားသည် မြေကြီး၏ အရှင်များအဖြစ် အာဏာတင်မြှောက်ခံရ하였다။
Verse 14
सामर्थ्यात्परमेशानाः क्रौञ्चारेर्जनकात्प्रभोः मन्वन्तरेषु सर्वेषु अतीतानागतेष्विह
အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင် (ပရမေဣရှာန) ၏ အာဏာတော်ကြီးကြောင့်—ကရောဉ္စာရီ၏ မူလဘိုးဘွားတောင် ဖြစ်သော အရှင်ပရဘု—အတိတ်နှင့် အနာဂတ် မန်ဝန္တရ အားလုံးတစ်လျှောက် ဤလောက၌ ဤအစီအစဉ်နှင့် ပေါ်ထွန်းမှုသည် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေသည်။
Verse 15
प्रवक्ष्यामि धरेशान् वो वक्ष्ये स्वायंभुवे ऽन्तरे मन्वन्तरेषु सर्वेषु अतीतानागतेषु च
မြေကြီး၏ အရှင်အာဏာရှင်များကို သင်တို့အား ငါကြေညာမည်။ စွာယံဘူဝ မန်ဝန္တရ အတွင်း၌ သူတို့ကို ငါဖော်ပြမည်၊ ထို့အတူ အတိတ်နှင့် အနာဂတ် မန်ဝန္တရ အားလုံး၌လည်း ငါဆိုပြမည်။
Verse 16
तुल्याभिमानिनश्चैव सर्वे तुल्यप्रयोजनाः स्वायंभुवस्य च मनोः पौत्रास्त्वासन्महाबलाः
သူတို့အားလုံးသည် မိမိကိုယ်ကို အလားတူဂုဏ်သိက္ခာထားကြပြီး ရည်ရွယ်ချက်လည်း တူညီကြသည်။ သူတို့သည် စွာယံဘူဝ မနု၏ အလွန်အင်အားကြီးသော မြေးများ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 17
प्रियव्रतात्मजा वीरास् ते दशेह प्रकीर्तिताः आग्नीध्रश्चाग्निबाहुश् च मेधा मेधातिथिर्वसुः
ပရိယဝြတ၏ သူရဲကောင်းသားများကို ဤနေရာ၌ ဆယ်ဦးဟု ကြေညာထားသည်—အာဂ္နီဓြ (Āgnīdhra), အဂ္နိဗာဟု (Agnibāhu), မေဓာ (Medhā), မေဓာတိထိ (Medhātithi), နှင့် ဝသု (Vasu) စသည်တို့ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပတိ (Pati) အရှင်တော်၏ အစီအစဉ်တကျ ဖန်ဆင်းပေါ်ထွန်းမှုအတွင်း၊ ပာရှ (pāśa) ဖြင့် ချည်နှောင်ထားသော ပာရှု (paśu) သတ္တဝါတို့ကို အုပ်စိုးတော်မူသကဲ့သို့ မျိုးရိုးစဉ်ဆက်ကို ရေတွက်ဖော်ပြထားသည်။
Verse 18
ज्योतिष्मान्द्युतिमान् हव्यः सवनः पुत्र एव च प्रियव्रतो ऽभ्यषिञ्चत्तान् सप्त सप्तसु पार्थिवान्
ဇျောတိသ္မာန်၊ ဒျုတိမာန်၊ ဟဗျ၊ သဝန နှင့် သား ပရိယဝရတ တို့သည် မြေကြီး၏ အပိုင်းခုနှစ်ခုတွင် အုပ်ချုပ်မင်းများအဖြစ် ခုနှစ်ဦးကို အဘိသေက ခန့်အပ်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် ဓမ္မကို ထောက်ပံ့သော စနစ်တကျ အုပ်ချုပ်ရေးနှင့် သီဝ (ရှီဝ) ပတိ—အရှင်ထံသို့ ဦးတည်သည့် ယဇ္ဉဝရတ ဘဝကို တည်ထောင်하였다။
Verse 19
जम्बूद्वीपेश्वरं चक्रे आग्नीध्रं सुमहाबलम् प्लक्षद्वीपेश्वरश्चापि तेन मेधातिथिः कृतः
သူသည် အင်အားကြီးမားသော အာဂ္နီဓြ ကို ဇမ္ဗူဒွီပ၏ အရှင်အဖြစ် ခန့်အပ်하였다။ ထို့အပြင် သူ့အားဖြင့် မေဓာတိသိ ကိုလည်း ပလက္ṣဒွီပ၏ အရှင်အဖြစ် တည်ထောင်하였다။
Verse 20
शाल्मलेश् च वपुष्मन्तं राजानमभिषिक्तवान् ज्योतिष्मन्तं कुशद्वीपे राजानं कृतवान्नृपः
ထို့နောက် ရှာလ္မလီဒွီပတွင် ဝပုṣမန် ကို မင်းအဖြစ် အဘိသေက ခန့်အပ်하였다။ ထိုနည်းတူ ကုရှဒွီပတွင်လည်း ဇျောတိṣမန် ကို မင်းအဖြစ် တင်မြှောက်하였다။ ဤသို့ဖြင့် ကောသမစ်ဒေသများ၌ သတ်မှတ်ထားသော အစီအစဉ်အတိုင်း အာဏာပိုင်များကို တည်ထောင်하였다။
Verse 21
द्युतिमन्तं च राजानं क्रौञ्चद्वीपे समादिशत् शाकद्वीपेश्वरं चापि हव्यं चक्रे प्रियव्रतः
ပရိယဝရတ သည် ဒျုတိမန် ကို က္ရောဉ္စဒွီပတွင် မင်းအဖြစ် အမိန့်ပေး ခန့်အပ်하였다။ ထို့အပြင် ဟဗျ ကိုလည်း ရှာကဒွီပ၏ အရှင်အဖြစ် တင်မြှောက်하였다။ ဤသို့ဖြင့် ကမ္ဘာကြီး၏ ဥပဒေသဘောတရားနှင့် ကိုက်ညီသော ဒွီပများ၏ စနစ်တကျ အုပ်ချုပ်ရေးကို တည်ထောင်하였다။
Verse 22
पुष्कराधिपतिं चक्रे सवनं चापि सुव्रताः पुष्करे सवनस्यापि महावीतः सुतो ऽभवत्
သုဝရတ—ကောင်းမြတ်သော ဝရတရှိသူတို့သည် သဝန ကို ပုṣကရ၏ အရှင်အဖြစ် ခန့်အပ်하였다။ ထို့နောက် ပုṣကရတွင် သဝန သည် မဟာဝီတ ဟူသော သားတစ်ဦးကို မွေးဖွား하였다။
Verse 23
धातकी चैव द्वावेतौ पुत्रौ पुत्रवतां वरौ महावीतं स्मृतं वर्षं तस्य नाम्ना महात्मनः
ဓာတကီနှင့် အခြားတစ်ဦး—ဤနှစ်ဦးသည် သားရှိသူတို့အနက် အထူးမြတ်သော သားကောင်းများ ဖြစ်ကြသည်။ «မဟာဝီတ» ဟု မှတ်မိကြသော ဝရ္ဿဒေသသည် ထို မဟာတ္မ၏ အမည်ဖြင့် အမည်ပေးထားသည်။
Verse 24
नाम्ना तु धातकेश्चैव धातकीखण्डमुच्यते हव्यो ऽप्यजनयत् पुत्राञ् छाकद्वीपेश्वरः प्रभुः
ထိုဒေသကို «ဓာတကေရှ» ဟူသော အမည်ဖြင့်လည်း ခေါ်ကြသဖြင့် «ဓာတကီခဏ္ဍ» ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုနေရာ၌ ရှာကဒွီပ၏ အရှင် ဟဗျာ သခင်သည်လည်း သားများကို မွေးဖွားစေ၍ ဓမ္မတော်အလိုက် မျိုးဆက်ကို ဆက်လက်စေ하였다။
Verse 25
जलदं च कुमारं च सुकुमारं मणीचकम् कुसुमोत्तरमोदाकी सप्तमस्तु महाद्रुमः
«(လိင်္ဂ) ကို ဇလဒ၊ ကုမာရ၊ သုကုမာရ၊ မဏီစက ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ထို့ပြင် ကုသုမုတ္တရ နှင့် မောဒာကီ ဟုလည်း ဆိုကြသည်။ ခုနစ်မြောက် အမည်မှာ မဟာဒြုမ ဖြစ်သည်»။
Verse 26
अलदं जलदस्याथ वर्षं प्रथममुच्यते कुमारस्य तु कौमारं द्वितीयं परिकीर्तितम्
«ဇလဒ» (မိုးတိမ်) အတွက် ပထမ ဝရ္ဿကို «အလဒ» ဟု ခေါ်သည်။ «ကုမာရ» အတွက် ဒုတိယ အဆင့်ကို «ကောမာရ» (ကလေးဘဝ) ဟု ကြေညာကြသည်။
Verse 27
सुकुमारं तृतीयं तु सुकुमारस्य कीर्त्यते मणीचकं चतुर्थं तु माणीचकमिहोच्यते
တတိယကို သုကုမာရ၏ «သုကုမာရ» ဟု ချီးမွမ်းကြေညာကြသည်။ စတုတ္ထကို ဤနေရာ၌ «မဏီစက» ဟု ဆိုသည်—ဤသို့ လိင်္ဂ၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်များကို အမည်ပေး၍ ဂုဏ်ပြုချီးမွမ်းကြသည်။
Verse 28
कुसुमोत्तरस्य वै वर्षं पञ्चमं कुसुमोत्तरम् मोदकं चापि मोदाकेर् वर्षं षष्ठं प्रकीर्तितम्
ပဉ္စမမြေဒေသ (ဝရ္ဩ) ကို «ကုသုမောတ္တရ» ဟု ကြေညာထားသည်။ ထို့အပြင် «မောဒက» သည်လည်း «မောဒါက» ၏ ဆဋ္ဌမ ဝရ္ဩ ဟု ချီးမြှောက်ကြေညာထားသည်။
Verse 29
महाद्रुमस्य नाम्ना तु सप्तमं तन्महाद्रुमम् तेषां तु नामभिस्तानि सप्त वर्षाणि तत्र वै
သတ္တမမြေဒေသကို အမည်အားဖြင့် «မဟာဒြုမ» ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထိုနယ်မြေ၌ ဝရ္ဩ ခုနစ်ခုသည် မိမိတို့၏ အမည်များအတိုင်း တိတိကျကျ သတ်မှတ်ထားပြီး၊ ပတိ (အရှင်) အောက်၌ စနစ်တကျ ပေါ်ထွန်းသော လောကအစီအစဉ်ဟု ဆိုကြသည်။
Verse 30
क्रौञ्चद्वीपेश्वरस्यापि पुत्रा द्युतिमतस्तु वै कुशलो मनुगश्चोष्णः पीवरश्चान्धकारकः
ကရောဉ္စဒွီပ၏ အရှင် ဒျုတိမတ် (Dyutimat) ၏ သားများမှာ—ကုရှလ (Kuśala)၊ မနုဂ (Manuga)၊ ဥෂ္ဏ (Uṣṇa)၊ ပီဝရ (Pīvara) နှင့် အန္ဓကာရက (Andhakāraka) တို့ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 31
मुनिश्च दुन्दुभिश्चैव सुता द्युतिमतस्तु वै तेषां स्वनामभिर् देशाः क्रौञ्चद्वीपाश्रयाः शुभाः
မုနိ (Muni) နှင့် ဒုန္ဒုဘိ (Dundubhi) တို့လည်း တောက်ပသော ဒျုတိမတ်၏ သားများ ဖြစ်ကြသည်။ ကရောဉ္စဒွီပ၌ မင်္ဂလာရှိသော ဒေသများသည် သူတို့၏ အမည်များအတိုင်းပင် ခေါ်ဝေါ်ထားသည်။
Verse 32
कुशलदेशः कुशले मनुगस्य मनोनुगः उष्णस्योष्णः स्मृतो देशः पीवरः पीवरस्य च
ကောင်းမြတ်သောသူအတွက် «ကုရှလဒေသ» သည် သင့်လျော်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ «မနုဂ» အတွက်လည်း စိတ်နှင့်ကိုက်ညီ၍ အလိုတော်နှင့် လိုက်ဖက်သော ဒေသ ဖြစ်သည်။ အပူဓာတ်ပြင်းသူအတွက် အပူဒေသကို သတ်မှတ်ထားပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်တောင့်တင်းသူအတွက်လည်း တောင့်တင်းသော ဒေသကို သင့်တော်ဟု မှတ်ယူကြသည်။
Verse 33
अन्धकारस्य कथितो देशो नाम्नान्धकारकः मुनेर्देशो मुनिः प्रोक्तो दुन्दुभेर् दुन्दुभिः स्मृतः
အန္ဓကာရနှင့် ဆက်နွယ်သော ဒေသကို «အန္ဓကာရက» ဟူသော အမည်ဖြင့် ကြေညာထားသည်။ မုနိ၏ နေရာကို «မုနိ» ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ဒုန္ဒုဘိ (ဒရမ်) နှင့် ဆိုင်သော အရာကို «ဒုန္ဒုဘိ» ဟူ၍ မှတ်သားကြသည်။
Verse 34
एते जनपदाः सप्त क्रौञ्चद्वीपेषु भास्वराः ज्योतिष्मन्तः कुशद्वीपे सप्त चासन्महौजसः
ဤတို့သည် ကရောဉ္စဒွီပ၌ တောက်ပလင်းလက်၍ ရောင်စုံတင့်တယ်သော ပြည်နယ် ခုနစ်ခု ဖြစ်ကြသည်။ ထို့အတူ ကုရှဒွီပ၌လည်း အာနုဘော်ကြီး၍ တန်ခိုးစွမ်းအားပြည့်ဝသော ပြည်နယ် ခုနစ်ခု ရှိခဲ့သည်။
Verse 35
उद्भिदो वेणुमांश्चैव द्वैरथो लवणो धृतिः षष्ठः प्रभाकरश्चापि सप्तमः कपिलः स्मृतः
«(အစဉ်လိုက် အမည်/ရုပ်သဏ္ဍာန်များ)» ဟူသည်မှာ ဥဒ္ဘိဒ၊ ဝေဏုမာန်၊ ဒွဲရထ၊ လဝဏ၊ နှင့် ဓြတိ ဖြစ်ကြသည်။ ဆဋ္ဌမသည် «ပရဘာကရ» ဟုလည်း ခေါ်ပြီး၊ သတ္တမကို «ကပိလ» ဟူ၍ မှတ်သားကြသည်။
Verse 36
उद्भिदं प्रथमं वर्षं द्वितीयं वेणुमण्डलम् तृतीयं द्वैरथं चैव चतुर्थं लवणं स्मृतम्
ပထမနှစ်ကို «ဥဒ္ဘိဒ» ဟု မှတ်သားကြသည်။ ဒုတိယကို «ဝေဏုမဏ္ဍလ»၊ တတိယကို «ဒွဲရထ» ဟုလည်းကောင်း၊ စတုတ္ထကို «လဝဏ» ဟု သိမှတ်ကြသည်။
Verse 37
पञ्चमं धृतिमत् षष्ठं प्रभाकरम् अनुत्तमम् सप्तमं कपिलं नाम कपिलस्य प्रकीर्तितम्
ပဉ္စမကို «ဓြတိမတ်» ဟု ကြေညာကြသည်—တည်ကြည်ခိုင်မာသူ။ ဆဋ္ဌမသည် အထွတ်အထိပ် «ပရဘာကရ»—အလင်းပေးသူ ဖြစ်သည်။ သတ္တမကို «ကပိလ» ဟူသော အမည်ဖြင့် ခေါ်ကြပြီး၊ ဤသို့ ကပိလဝంశ၏ ကပိလကို ဤရေတွက်ခြင်း၌ ချီးမွမ်းကြသည်။
Verse 38
शाल्मलस्येश्वराः सप्त सुतास्ते वै वपुष्मतः श्वेतश् च हरितश्चैव जीमूतो रोहितस् तथा
Śālmalī သစ်ပင်အတွက် အုပ်စိုးသခင် (အဓိဒေဝ) ခုနစ်ပါးရှိ၏။ ထိုသူတို့သည် အမှန်တကယ် Vapuṣmān ၏ သားတော်များဖြစ်ကြ၍ Śveta၊ Harita၊ Jīmūta နှင့် Rohita တို့ဖြစ်၏။
Verse 39
वैद्युतो मानसश्चैव सुप्रभः सप्तमस् तथा श्वेतस्य देशः श्वेतस्तु हरितस्य च हारितः
Vaidyuta ဟုခေါ်သော ဒေသနှင့် Mānasa ဟုခေါ်သော ဒေသလည်းရှိ၏။ ထို့နောက် Suprabha သည် ခုနစ်မြောက်ဖြစ်၏။ Śveta ၏ နယ်မြေကို Śveta ဟုခေါ်ပြီး Harita ၏ နယ်မြေကို Hārita ဟုခေါ်၏။
Verse 40
जीमूतस्य च जीमूतो रोहितस्य च रोहितः वैद्युतो वैद्युतस्यापि मानसस्य च मानसः
Jīmūta ၏ နယ်မြေကို Jīmūta ဟုခေါ်၏၊ Rohita ၏ နယ်မြေကို Rohita ဟုခေါ်၏။ Vaidyuta ၏ နယ်မြေကို Vaidyuta ဟုခေါ်ပြီး Mānasa ၏ နယ်မြေကို Mānasa ဟုခေါ်၏။
Verse 41
सुप्रभः सुप्रभस्यापि सप्त वै देशलाञ्छकाः प्लक्षद्वीपे तु वक्ष्यामि जम्बूद्वीपादनन्तरम्
Suprabha နှင့် ထို့အတူ Suprabhāsa တို့သည် နယ်မြေသင်္ကေတ ခုနစ်ပါးအနက် ပါဝင်၏။ ယခု Jambūdvīpa ကို ဖော်ပြပြီးနောက် ချက်ချင်း Plakṣadvīpa အကြောင်းကို ငါဆိုမည်။
Verse 42
सप्त मेधातिथेः पुत्राः प्लक्षद्वीपेश्वरा नृपाः ज्येष्ठः शान्तभयस्तेषां सप्तवर्षाणि तानि वै
Medhātithi တွင် သားတော် ခုနစ်ပါးရှိ၍ Plakṣadvīpa ကို အုပ်စိုးသော မင်းများ၊ အရှင်များဖြစ်ကြ၏။ ထိုသူတို့အနက် အကြီးဆုံးမှာ Śāntabhaya ဖြစ်ပြီး ထိုဒေသများသည် varṣa ခုနစ်ခု အမှန်တကယ်ရှိ၏။
Verse 43
तस्माच्छान्तभयाच्चैव शिशिरस्तु सुखोदयः आनन्दश् च शिवश्चैव क्षेमकश् च ध्रुवस् तथा
ထို့ကြောင့် အရှင်ကို «ကြောက်ရွံ့မှုကို ငြိမ်းစေသူ» ဟုလည်းကောင်း «Śiśira» အေးမြ၍ သက်သာချမ်းသာ၏ အရုဏ်တက်ကို ဆောင်ကြဉ်းသူဟုလည်းကောင်း ခေါ်ကြသည်။ အရှင်သည် အာနန္ဒတော်ပင် ဖြစ်၍၊ မင်္ဂလာရှင် Śiva ဖြစ်သည်။ ကောင်းကျိုးနှင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို ပေးသနားသူ၊ ထို့ပြင် မပြောင်းလဲ မတုန်လှုပ်သော သခင် Dhruva (Pati) ဖြစ်တော်မူသည်။
Verse 44
तानि तेषां तु नामानि सप्तवर्षाणि भागशः निवेशितानि तैस्तानि पूर्वं स्वायंभुवे ऽन्तरे
သူတို့၏ အမည်များနှင့် အပိုင်းအခြားအလိုက် ခွဲဝေထားသော varṣa ခုနစ်ခုတို့ကိုလည်း၊ အစောပိုင်းကပင်—Svāyambhuva မနွန္တရအတွင်း—ကမ္ဘာလောက၏ သတ်မှတ်ထားသော စည်းကမ်းအတိုင်း သူတို့က တည်ထောင်ခဲ့ကြသည်။
Verse 45
मेधातिथेस्तु पुत्रैस्तैः प्लक्षद्वीपनिवासिभिः वर्णाश्रमाचारयुताः प्रजास्तत्र निवेशिताः
ထို့နောက် Medhātithi ၏ သားတော်များဖြစ်ကြသော Plakṣa-dvīpa တွင် နေထိုင်သူတို့က၊ ထိုပြည်၌ လူထုကို နေရာချထားပြီး varṇa နှင့် āśrama တို့၏ သင့်လျော်သော အကျင့်အကြံများဖြင့် တည်မြဲစေကာ၊ ထိုဒေသ၌ ဓမ္မကို ထိန်းသိမ်းစေရန် ပြုလုပ်하였다။
Verse 46
प्लक्षद्वीपादिवर्षेषु शाकद्वीपान्तिकेषु वै ज्ञेयः पञ्चसु धर्मो वै वर्णाश्रमविभागशः
Plakṣa-dvīpa မှ စ၍ Śāka-dvīpa အထိ ရှိသော ဒေသများတွင်၊ dvīpa ငါးခုလုံး၌ ဓမ္မသည် varṇa နှင့် āśrama တို့၏ ခွဲခြားမှုအတိုင်း စနစ်တကျ တည်ရှိကြောင်း သိမှတ်ရမည်။
Verse 47
सुखमायुः स्वरूपं च बलं धर्मो द्विजोत्तमाः पञ्चस्वेतेषु द्वीपेषु सर्वसाधारणं स्मृतम्
အို ဒွိဇိုတ္တမတို့၊ ချမ်းသာမှု၊ အသက်ရှည်မှု၊ ကိုယ်ရုပ်သဘော၊ အင်အားနှင့် ဓမ္မတို့သည် dvīpa ငါးခုလုံးတွင် သတ္တဝါအားလုံးအတွက် အများနှင့်ဆိုင်သော အရာများဟု မှတ်သားထားကြသည်—ဖန်ဆင်းခြင်းအတွင်း တူညီသော စည်းကမ်းအဖြစ် တည်ရှိသည်။
Verse 48
रुद्रार्चनरता नित्यं महेश्वरपरायणाः अन्ये च पुष्करद्वीपे प्रजाताश् च प्रजेश्वराः
သူတို့သည် ရုဒ္ဒရ (Rudra) ကို အမြဲတမ်း ပူဇော်ဝတ်ပြုရာ၌ စိတ်နှလုံးတည်ကြည်၍ မဟေရှ္ဝရ (Maheśvara) ထံ အပြည့်အဝ အားကိုးဆက်ကပ်နေကြသည်။ အခြားသူများလည်း ပုෂ္ကရဒွီပ (Puṣkaradvīpa) တွင် မွေးဖွားလာကာ ပရဇာများ၏ အရှင်များအဖြစ် တည်ရှိ၍ ဖန်ဆင်းမှုကို ထိန်းသိမ်းကာ အမြင့်ဆုံး ပတိ (Pati) ထံ၌ စိတ်တည်မြဲနေကြသည်။
Verse 49
प्रजापतेश् च रुद्रस्य भावामृतसुखोत्कटाः
ထို့ပြင် ရုဒ္ဒရ (Rudra) ၏ မြင့်မြတ်သော အခြေအနေများသည် အတွင်းသဘော၏ အမృతရည်ကဲ့သို့သော ချိုမြိန်မှုနှင့် ထိုမှ ပေါ်ထွန်းသော အာနန္ဒသုခဖြင့် ပြင်းထန်လှ၍ ပရဇာပတိ (Prajāpati) နှင့် ဆက်စပ်၍လည်း ဖော်ပြထားသည်။
The dvipas are Jambu, Plaksha, Shalmali, Kusha, Krauncha, Shaka, and Pushkara; the surrounding oceans are described क्रमशः as Kshara, Ikshurasa, Sura, Ghrita, Dadhi, Kshira, and Svadu (fresh-water).
It states that Shiva, accompanied by his ganas, is present in all oceans as ‘Jala-rupi Bhava’—a theological framing that the cosmos is pervaded and sustained by Shiva, not merely a physical geography.
The text links Vishnu’s Yoga Nidra to ‘Shiva-jnana-dhi’ and uses the sleep/awakening motif to teach that cosmic manifestation (jagat) follows divine will—ultimately under the grace and sovereignty of the Devadeva.
The chapter notes the establishment of praja communities aligned with Varna-ashrama conduct, and highlights Rudra-archana (worship of Rudra/Shiva) and Maheshvara-parayanata (exclusive devotion to Shiva) as a prevailing orientation.