
Adhyaya 45: Rudra as Sarvatma—Seven Lokas, Seven Talas, and the Cosmic Body of Shiva
ပုర్వဘဂါ ဆက်လက်ဟောကြားရာတွင် ရှိသီများက စူတာအား ရုဒ္ဒရ၏ သာမန်မြင်ကွင်းထက်လွန်သော စွရူပနှင့် သင်္ကရ၏ စရဝတ္မာဘဝကို ရှင်းလင်းစေလိုကြသည်။ စူတာက ဘူရ်၊ ဘူဝရ်၊ စွရ်၊ မဟတ်၊ ဇန၊ တပတ်၊ သတ္တျ လောကများနှင့် ပာတားလ၊ နရကတို့ကို အစဉ်လိုက်ဖော်ပြပြီး ဂြဟများ၊ နက္ခတ်ဆန်သော အညွှန်းများ၊ ဓြုဝ၊ သပ္တရ္ရှိ၊ ဝိမာနိက သတ္တဝါများအပါအဝင် အရာအားလုံးသည် ရှီဝ၏ ပရသာဒကြောင့် တည်ရှိကြောင်း ဆိုသည်။ ရှီဝသည် စမဋ္ဌိရူပ စရဝတ္မာအဖြစ် အမြဲတည်ရှိသော်လည်း မာယာကြောင့် မသိမြင်ကြသည်။ အဓိကသဘောတရားမှာ တြိလောကသည် ရုဒ္ဒရ၏ ကိုယ်ခန္ဓာဖြစ်သဖြင့် ရှီဝကို ဦးစွာပူဇော်မှသာ ကမ္ဘာအပေါ် နိရ္ဏယ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် တာလ ၇ ခု (မဟာတာလ၊ ရသာတာလ၊ တာလာတာလ၊ စုတာလ၊ ဝီတာလ၊ အတာလ စသည်) ၏ တင့်တယ်မှုနှင့် နာဂများ၊ ဒိုင်တျ/အသူရများ၊ ရှေးဘုရင်များ စသည့် နေထိုင်သူများကို ဖော်ပြကာ အမ္ဘာ၊ စကန္ဒ၊ နန္ဒိန်နှင့် ဂဏများနှင့်အတူ ပရမေရှ္ဝရသည် အဲဒီဒေသများအားလုံးကို ပြည့်ဝစွာ ပျံ့နှံ့နေကြောင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။
Verse 1
इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे नन्दिकेश्वराभिषेको नाम चतुश्चत्वारिंशो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः सूत सुव्यक्तमखिलं कथितं शङ्करस्य तु सर्वात्मभावं रुद्रस्य स्वरूपं वक्तुमर्हसि
ရိရှီတို့က ပြောကြသည်– «အို စူတ၊ သင်သည် အရာအားလုံးကို ထင်ရှားစွာ ရှင်းလင်းပြောပြပြီးပြီ။ ယခု ရုဒြ–ရှင်ကရ၏ စစ်မှန်သော သဘောရုပ် (svarūpa) ကို၊ သတ္တဝါအားလုံးအတွင်း နေထိုင်သော အတ္တမ (sarvātmabhāva) အဖြစ်၊ သင့်လျော်သကဲ့သို့ ဖော်ပြပါ»။
Verse 2
सूत उवाच भूर्भुवः स्वर्महश्चैव जनः साक्षात्तपस् तथा सत्यलोकश् च पातालं नरकार्णवकोटयः
စူတက ပြောသည်– Bhūr, Bhuvar, Svar နှင့် Mahas; ထို့နောက် Jana; ထိုနည်းတူ Tapas; နှင့် Satyaloka—ထို့ပြင် Pātāla နှင့် နရက၏ သမုဒ္ဒရာများ မရေမတွက်နိုင်အောင်—ဤတို့သည် စကြဝဠာ၏ အကြီးမားဆုံး အပိုင်းခွဲများ ဖြစ်သည်။
Verse 3
तारकाग्रहसोमार्का ध्रुवः सप्तर्षयस् तथा वैमानिकास्तथान्ये च तिष्ठन्त्यस्य प्रसादतः
သူ၏ ကရုဏာတော်တစ်ပါးတည်းကြောင့်ပင် ကြယ်များ၊ ဂြိုဟ်များ၊ လ၊ နေ၊ ဓြုဝ၊ ခုနစ်ရိရှီ၊ လေယာဉ်ရထားဖြင့် သွားလာသော ကောင်းကင်သတ္တဝါများနှင့် အခြားအားလုံးသည် မိမိတို့ သတ်မှတ်ထားသော နေရာများတွင် တည်မြဲနေကြသည်။
Verse 4
अनेन निर्मितास्त्वेवं तदात्मानो द्विजर्षभाः समष्टिरूपः सर्वात्मा संस्थितः सर्वदा शिवः
ထို့ကြောင့်၊ ဒွိဇအထူးမြတ်တို့၊ သူ့အားဖြင့် ဤအရာအားလုံးသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်သဘောတရား၏ ထင်ဟပ်မှုအဖြစ် ဖန်ဆင်းထားသည်။ ရှိဝ—အမြဲတမ်း သတ္တဝါအားလုံး၏ အတ္တမအဖြစ် တည်ရှိသူ—စကြဝဠာတစ်စုတစ်စည်းသော ပုံသဏ္ဍာန် (samaṣṭi-rūpa) အဖြစ် အစဉ်တည်နေသည်။
Verse 5
सर्वात्मानं महात्मानं महादेवं महेश्वरम् न विजानन्ति संमूढा मायया तस्य मोहिताः
သူ၏ မာယာကြောင့် မူးမောလှည့်စားခံရသော အလွန်အမင်း မောဟသူတို့သည် မဟာဒေဝ—မဟေရှွရ၊ အကြီးမြတ်သော ဝိညာဉ်၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ အတ္တမဖြစ်သော ပတိ (Pati) ကို၊ pāśa (ချည်နှောင်မှု) ထက်လွန်သော အရှင်ကို မသိမမြင်ကြ။
Verse 6
तस्य देवस्य रुद्रस्य शरीरं वै जगत्त्रयम् तस्मात्प्रणम्य तं वक्ष्ये जगतां निर्णयं शुभम्
လောကသုံးပါးသည် အမှန်တကယ် ရုဒြာဘုရား၏ ကိုယ်ခန္ဓာတည်း။ ထို့ကြောင့် ထိုအရှင်အား ဦးချ၍ ငါသည် လောကတို့၏ မင်္ဂလာသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို—စကြဝဠာ၏ တည်ထောင်ပုံနှင့် အမှန်တရားအရ နားလည်ပုံကို—ကြေညာမည်။
Verse 7
पुरा वः कथितं सर्वं मयाण्डस्य यथा कृतिः भुवनानां स्वरूपं च ब्रह्माण्डे कथयाम्यहम्
အရင်က ငါသည် အဏ္ဍ (ကောစမစ်ဥ) ကို မည်သို့ ဖန်ဆင်းခဲ့သည်ကို အားလုံးကို သင်တို့အား ပြောပြီးသားဖြစ်သည်။ ယခု ငါသည် ထို ဘြဟ္မာဏ္ဍ အတွင်း၌ လောကများ၏ အမှန်တကယ်သော သဘောသဏ္ဌာန်နှင့် စီစဉ်ပုံကို ရှင်းလင်းမည်။
Verse 8
पृथिवी चान्तरिक्षं च स्वर्महर्जन एव च तपः सत्यं च सप्तैते लोकास्त्वण्डोद्भवाः शुभाः
ပृथဝီ၊ အန္တရိက္ခ (အလယ်လောက)၊ သွဝရ္ဂ၊ မဟရ္လောက၊ ဇနလောက၊ တပောလောက၊ စတ္ယလောက—ဤမင်္ဂလာသော လောကခုနစ်ပါးသည် ကောစမစ်ဥမှ ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ရှိုင်ဝသိဒ္ဓာန္တ အမြင်အရ ဤအစီအစဉ်တကျသော အလောကများသည် ပေါ်ထွန်းဖန်ဆင်းမှုအတွင်းရှိရာ၊ ပာရှု (ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်) သည် ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) အောက်တွင် လှုပ်ရှားကာ နောက်ဆုံး ပတိ—သီဝ (ရှီဝ) ထံသို့ ဘက်လှည့်၍ လွတ်မြောက်ခြင်းကို ရယူသည်။
Verse 9
अधस्तादत्र चैतेषां द्विजाः सप्त तलानि तु महातलादयस्तेषां अधस्तान्नरकाः क्रमात्
အို ဒွိဇတို့၊ ဤလောကများ၏ အောက်ဘက်တွင် မဟာတလမှ စ၍ တလ (အောက်မြေဒေသ) ခုနစ်ပါး ရှိသည်။ ထို့အောက်တွင်လည်း အစဉ်လိုက် နရက (ငရဲ) များ တည်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် စကြဝဠာသည် အဆင့်ဆင့် စီစဉ်ထားပြီး၊ ပာရှု (ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်) သည် ပတိ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ကမ္မ၏ အကျိုးကို ခံစားရသည်။
Verse 10
महातलं हेमतलं सर्वरत्नोपशोभितम् प्रासादैश् च विचित्रैश् च भवस्यायतनैस् तथा
အလွန်ကျယ်ဝန်းသော နယ်မြေတစ်ခုရှိ၍—ရွှေပြင်မြေဖြစ်ကာ ရတနာမျိုးစုံဖြင့် တင့်တယ်လှပပြီး—အံ့ဖွယ် နန်းတော်များနှင့် ဘဝ (သီဝ) ၏ သန့်ရှင်းသော အာယတနများ၊ ဘုရားကျောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
Verse 11
अनन्तेन च संयुक्तं मुचुकुन्देन धीमता नृपेण बलिना चैव पातालस्वर्गवासिना
၎င်းသည် အနန္တနှင့်လည်းကောင်း၊ ဉာဏ်ပညာရှိ မုချုကုန္ဒ မင်းကြီးနှင့်လည်းကောင်း ပေါင်းစည်းထား၏—အင်အားကြီးသော အရှင်မင်းသည် ပာတားလနှင့် ကောင်းကင်ဘုံတို့၌ နေထိုင်သူဖြစ်၏။
Verse 12
शैलं रसातलं विप्राः शार्करं हि तलातलम् पीतं सुतलमित्युक्तं वितलं विद्रुमप्रभम्
အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ရသာတလသည် ကျောက်တုံးထူထပ်သောအဖြစ်ဟု ဆိုကြ၏။ တလာတလသည် အမှန်တကယ် ကျောက်ခဲသဲခဲများသောအဖြစ်။ စုတလကို ရွှေရောင်ဝါဝါဟု ဖော်ပြကြပြီး၊ ဝိတလသည် ပုလဲကျောက် (ကော်ရယ်) တောက်ပသကဲ့သို့ ထွန်းလင်း၏။
Verse 13
सितं हि अतलं तच्च तलं यच्च सितेतरम् क्ष्मायास्तु यावद्विस्तारो ह्य् अधस्तेषां च सुव्रताः
အတလကို အမှန်တကယ် “ဖြူ” ဟု ဖော်ပြကြ၏။ ထို့ပြင် “တလ” ဟူသောအလွှာသည် ဖြူမဟုတ်သော အရောင်တစ်မျိုးဖြစ်၏။ အကျင့်သီလကောင်းသူတို့၊ အောက်ဘက်ဒေသများ၏ အကျယ်အဝန်းသည် မြေပြင်၏ ပြန့်ကျယ်မှုနှင့် တူသည်ဟု ဆို၏။
Verse 14
तलानां चैव सर्वेषां तावत्संख्या समाहिता सहस्रयोजनं व्योम दशसाहस्रमेव च
ထို့ကြောင့် အောက်လွှာများ (တလများ) အားလုံး၏ အရေအတွက်ကို စုစည်းဖော်ပြပြီးပြီ။ အာကာသ (ဗျောမန်) ၏ အကျယ်အဝန်းကို ယောဇနာ တစ်ထောင်ဟုလည်း၊ ထို့ပြင် တစ်သောင်းဟုလည်း ဆိုကြ၏။
Verse 15
लक्षं सप्तसहस्रं हि तलानां सघनस्य तु व्योम्नः प्रमाणं मूलं तु त्रिंशत्साहस्रकेण तु
အမှန်တကယ် ထူထပ်သော အောက်လွှာဒေသများ (တလများ) ၏ တိုင်းတာအကျယ်အဝန်းသည် တစ်သိန်း ခုနှစ်ထောင် ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ကြားခံ အာကာသ (ဗျောမန်) ၏ အခြေခံတိုင်းတာချက်ကို သုံးသောင်းဟု သတ်မှတ်ထား၏။
Verse 16
सुवर्णेन मुनिश्रेष्ठास् तथा वासुकिना शुभम् रसातलमिति ख्यातं तथान्यैश् च निषेवितम्
အို မုနိမြတ်တို့၊ ရွှေဖြင့်တင့်တယ်စွာ အလှဆင်ထားပြီး ဝါဆုကီက အုပ်စိုးသော မင်္ဂလာဒေသကို «ရသာတလ» ဟု ကျော်ကြားကြသည်။ အခြားသတ္တဝါအမျိုးအစားများလည်း ထိုနေရာသို့ လာရောက်နေထိုင်ကာ အားကိုးလျက်ရှိကြသည်။
Verse 17
विरोचनहिरण्याक्षनरकाद्यैश् च सेवितम् तलातलमिति ख्यातं सर्वशोभासमन्वितम्
ထိုလောကကို ဝီရောစန၊ ဟိရဏျာက္ရှ၊ နရက စသည့်သူတို့က လာရောက်အမှုထမ်း၍ နေထိုင်ကြသည်။ ၎င်းကို «တလာတလ» ဟု ကျော်ကြားပြီး အရပ်ရပ်၌ အလှအပတင့်တယ်မှု ပြည့်စုံလျက်ရှိသည်။
Verse 18
वैनायकादिभिश्चैव कालनेमिपुरोगमैः पूर्वदेवैः समाकीर्णं सुतलं च तथापरैः
စုတလလည်း ကာလနေမိကို ဦးဆောင်သည့် ရှေးဟောင်းဒေဝတော်များနှင့် ဝိုင်နာယကတို့ကဲ့သို့သော အဖွဲ့အစုများပါဝင်၍ ထူထပ်စွာ ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ထို့ပြင် အခြားအမျိုးအစားများလည်း များစွာ ရှိနေသည်။
Verse 19
वितलं दानवाद्यैश् च तारकाग्निमुखैस् तथा महान्तकाद्यैर् नागैश् च प्रह्लादेनासुरेण च
ဝိတလာတွင် ဒါနဝတို့နှင့် အခြားသူများ နေထိုင်ကြပြီး၊ တာရကနှင့် အဂ္နိမုခတို့လည်း ရှိသည်။ မဟာန္တကမှ စသော နာဂတို့နှင့် အဆုရ ပရဟ္လာဒလည်း ထိုနေရာ၌ ရှိနေသည်။
Verse 20
वितलं चात्र विख्यातं कम्बलाश्वनिषेवितम् महाकुम्भेन वीरेण हयग्रीवेण धीमता
ဤနေရာ၌လည်း «ဝိတလ» ဟု ကျော်ကြားသော လောကသည် ကမ္ဗလနှင့် အရှွတို့ လာရောက်လေ့ရှိရာ ဖြစ်သည်။ ထိုကို မဟာကုံဘဟူသော အင်အားကြီးသူနှင့် ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝသော သူရဲကောင်း ဟယဂ္ရီဝက အုပ်စိုးလျက်ရှိသည်။
Verse 21
शङ्कुकर्णेन संभिन्नं तथा नमुचिपूर्वकैः तथान्यैर् विविधैर् वीरैस् तलं चैव सुशोभितम्
ထိုမြေပြင်သည် Śaṅkukarṇa ကြောင့်ကွဲပြားသွားပြီး၊ Namuci နှင့် အခြားသူတို့ကြောင့်လည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ်၏။ မျိုးစုံသော သူရဲကောင်းများက ၎င်းကို တင့်တယ်လှပစေကာ သူတို့၏ သတ္တိအမှတ်အသားများဖြင့် နေရာတိုင်း ထင်ရှားလျက်ရှိ၏။
Verse 22
तलेषु तेषु सर्वेषु चाम्बया परमेश्वरः स्कन्देन नन्दिना सार्धं गणपैः सर्वतो वृतः
အောက်ဘက်ဒေသများအားလုံးတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင် Parameśvara သည် အမ္ဘာ (Umā) နှင့်အတူ၊ Skanda နှင့် Nandin ကိုပါ ခေါ်ဆောင်ကာ၊ ဂဏာတော်များ (Gaṇas) က အရပ်ရပ်မှ ဝန်းရံလျက် လှည့်လည်တော်မူ၏။
Verse 23
तलानां चैव सर्वेषाम् ऊर्ध्वतः सप्तसप्तमाः क्ष्मातलानि धरा चापि सप्तधा कथयामि वः
တလ (tala) ဟူသော အောက်လောကများအားလုံး၏ အထက်တွင် မြေပြင်အဆင့် ခုနစ်ဆင့် ဆက်တိုက်ရှိ၏။ ထို့ပြင် ထောက်ခံထားသော မြေ (dharā) ကိုလည်း ခုနစ်မျိုးဟု ဆိုကြ၏—ယခု ငါသည် သင်တို့အား ထိုအရာတို့ကို ရှင်းပြမည်။
It presents a Shaiva non-dual/theistic metaphysic where the cosmos is a manifestation within Shiva, not independent of Him; realizing this counters māyā-driven ignorance and supports liberation-oriented devotion and knowledge.
Bhur (Earth), Bhuvar (Antariksha), Svar, Mahas, Jana, Tapas, and Satya—presented as auspicious, egg-born (aṇḍodbhava) realms within the Brahmāṇḍa framework.
Nandikeshvara signifies disciplined Shaiva devotion and proximity to Shiva; framing the chapter as ‘Abhisheka’ aligns cosmic teaching with worship—suggesting that knowing Shiva as Sarvatma culminates in reverent rites that purify and orient the seeker toward moksha.